W grupie promienistej z Witkowa ważnym wydarzeniem był jubileusz 30-lecia istnienia grupy. Na uroczysty Apel Jasnogórski do grupy przyjechał bp Wojciech Polak oraz...
Grupy promieniste równolegle z kolorowymi pielgrzymowały na Jasną Górę. Choć nie spotykały się w drodze z innymi grupami, zachowywały z nimi łączność duchową poprzez modlitwę i wspólny program rekolekcji w drodze.
W grupie promienistej z Witkowa ważnym wydarzeniem był jubileusz 30-lecia istnienia grupy. Na uroczysty Apel Jasnogórski do grupy przyjechał bp Wojciech Polak oraz rodziny pielgrzymów. – Do późnego wieczora rozmawialiśmy z księdzem biskupem, razem śpiewaliśmy – opowiada pielgrzymujący z grupie z Witkowa Mateusz. – Nadzieja bywa, jeżeli się wierzy, że ziemia nie jest snem, lecz żywym ciałem, i że wzrok, dotyk ani słuch nie kłamią. A wszystkie rzeczy, które tu znałem, są niby ogród, kiedy stoisz w bramie – mówił do pielgrzymów biskup słowami Czesława Miłosza.
Z Powidza wyszło na pielgrzymkowy szlak 12 osób z przewodnikiem grupy, ks. Witoldem Zielińskim. W drodze dołączyły do nich kolejne trzy osoby. Grupa sama nazywa siebie „najmniejszym promykiem” wśród grup promienistych – który mimo swoich niewielkich rozmiarów jest potrzebny, by tworzyć wspólnotę.
Grupa promienista z Inowrocławia, z parafii pw. Zwiastowania NMP, w drodze przeżywała niezwykłe nabożeństwo.
W jego trakcie pątnicy wysłuchali Ewangelii
o zwiastowaniu. – Podczas nabożeństwa otrzymaliśmy kostki powołania i chusty w biało-błękitnych barwach – mówi Marcin z Inowrocławia. – Kostki symbolizują głos wołającego nas Boga – dodaje
ks. Marcin Przybylski – natomiast chusty są znakiem naszej na to wołanie odpowiedzi. Na Boże wołanie mamy jak Maryja odpowiadać „fiat”.
Po stronie człowieka. Po stronie Ewangelii.
Wypróbuj za 1 zł przez miesiąc lub od razu zakup subskrypcję na rok i oszczędź pieniądze.
Artykuł pochodzi z numeru 32/2007
