Św. Hilary z Pottiers (+367) o pracy i odpoczynku Boga

Wielkie są dzieła Pańskie: ogarniać niebo, dawać światło słońcu i gwiazdom, a wzrost ziarnom ziemi, utrzymywać ludzi przy życiu... Prawdziwie z zrządzenia Boga Ojca trwa i istnieje wszystko, co na niebie i co na ziemi. A choć wszystko to istnieje przez Syna, jednak pochodzi od Ojca. On jest bowiem głową i początkiem wszystkiego i w Nim wszystko się stało, a następnie On wszystko stworzył ze skarbów w sobie istniejących według odwiecznego zrządzenia swej mocy. I jak jest prawdą, że we wszystkim działa Chrystus, tak też Ojciec działa w Chrystusie, powiedział więc: „Ojciec mój codziennie działa i Ja działam” (J 15, 17). Bo wszystko co czyni Syn Boży, Chrystus, w którym mieszka Bóg Ojciec, jest dziełem Ojca. Tak więc codziennie wszystko staje się przez Syna, bo wszystko Ojciec dokonuje w Synu.

Czyż więc Bóg działa w szabat? Naturalnie, bowiem gdyby nie działał, niebo zniknęłoby, słońce przestałoby dawać światło. Ziemia by się zachwiała, rośliny przestałyby wydawać owoc, zniknęłoby życie ludzkie, jeśliby odpoczywały na skutek prawa szabatu wszystkie moce stanowiące świat. Lecz one nie znają żadnego spoczynku i dalej, jak w ciągu sześciu dni (stwarzania) wszystkie elementy wypełniają swoje funkcje. I tak zawsze przez nie działa Ojciec, działa w Synu, który z Niego jest zrodzony i przez którego one wszystkie są Jego dziełem... i przez Syna jest sprawowane dzieło Ojca w szabat. Tak więc w Bogu nie ma odpoczynku, bo nie ma dnia ani godziny, w której by Bóg nie działał.

Taka jest praca Boga. Trzeba jednak zapytać, czy nie ma w Nim odpoczynku? Dzieło Boga to dzieło Chrystusa: prawdziwym odpoczynkiem Boga jest Chrystus – Bóg, bo wszystko co jest w Bogu, jest w Nim tak prawdziwie, że przez nie Bóg w Nim spoczywa.

„Karmię Was tym, czym sam żyję”

w: „Ojcowie żywi” t. 2, Kraków 1979