Kapłan prosi, aby łaska Ducha Świętego zstąpiła na wszystkich, wiernych razem zebranych, aby stawszy się jednym ciałem przez narodzenie we chrzcie, zostali udoskonaleni w jedności tego ciała przez komunię Ciała Pana naszego. Modli się, by wszyscy stali się jednym w zgodzie, w pokoju i w przykładaniu się do czynienia dobrze. Tak więc, gdy serca nasze będą czystymi i skierowanymi ku Bogu, ominiemy rozłamy w wierze, nie będziemy skłonni do dyskusji, do sporów, do zazdrości, do pogardy dobrych obyczajów. Będziemy mieli udział w Duchu, nie naraziwszy się na karę, stawszy się godnymi, aby Go otrzymać, bo nasza dusza będzie skierowana ku Bogu. A my zaś będziemy razem złączeni we wspólnocie świętych tajemnic, a przez tę wspólnotę zostaniemy złączeni z naszą Głową, Chrystusem, którego jesteśmy ciałem i przez którego otrzymaliśmy udział w boskiej naturze.
„Ojcowie żywi”, t. 7, Kraków 1987
Po stronie człowieka. Po stronie Ewangelii.
Wypróbuj za 1 zł przez miesiąc lub od razu zakup subskrypcję na rok i oszczędź pieniądze.
Artykuł pochodzi z numeru 19/2007
