POMÓŻ NASTOLATKOWI W ROZWIĄZANIU PROBLEMÓW

„Aktywne słuchanie” to jeden z najefektywniejszych sposobów pomocy. Umożliwia dziecku rozpoznanie, nazwanie i konfrontację z jego uczuciami.

Stwórz warunki do otwartości

Podkreślaj, że jesteś gotów go wysłuchać, nawet jeśli ma trudny problem. Jeśli widzisz trudne emocje, zaproponuj rozmowę. Znajdźcie miłe, prywatne miejsce do rozmowy, gdzie nikt nie będzie wam przeszkadzał. Możesz zachęcić dziecko do wypowiedzi np. „Bardzo cię kocham i chcę wiedzieć co cię gnębi, może mogę coś dla Ciebie zrobić”. Gdy zacznie mówić, nie przerywaj, a zwłaszcza powstrzymaj się przed natychmiastową oceną, pocieszaniem lub próbą rozwiązania problemu.

Pozwól na okazanie negatywnych uczuć, lecz nie negatywnych zachowań

Nie mów „nie płacz” lub „nie wolno się gniewać”. Gdy widzisz jakieś uczucie, nazwij je, powiedz, że rozumiesz, co dziecko czuje. Potwierdź jego prawo do tych emocji. Jednak jasno podkreśl, że nie tolerujesz negatywnych zachowań. Jeżeli np. syn w złości uderzył siostrę, możesz powiedzieć: „Rozumiem, że byłeś zły, bo siostra zepsuła ci grę (akceptacja uczuć), jednak nie podoba mi się, że ją uderzyłeś (brak tolerancji złego zachowania)”.

Porozmawiajcie o alternatywach

Na koniec zapytaj dziecko o pomysły, jak w niedestrukcyjny sposób może rozwiązać problem. Wybierzcie któryś z nich. Nie narzucaj rozwiązania, zachęcone na pewno wymyśli coś właściwego. I będzie się czuć zobowiązane do dotrzymania słowa, bo to jego, a nie twój pomysł.