Czytelnicy pisza... Matura 1951

Znowu razem! – Pięćdziesiątą piątą rocznicę naszej matury zaczęłyśmy od zaintonowania pieśni: „Oto jest dzień, który dał nam Pan…”. Spotkałyśmy się na Eucharystii sprawowanej w bydgoskim kościele pw. Świętej Trójcy.

Wspomnienia są zawsze dobre, „bez wad”. W naszych retrospekcjach II Państwowe Gimnazjum i Liceum Żeńskie przy ul. Grodzkiej w Bydgoszczy to oczywiście szkoły bez skazy. Realizowano z nami program: cztery lata nauki w gimnazjum, dwa lata w liceum. Podlegałyśmy ówczesnej reformie szkolnictwa, kończąc edukację w XI klasie. Odczuwałyśmy trudności powojenne – choćby brak podręczników. Ale przepisywanie jednego zadania z książki przez całą klasę, wzajemne pożyczanie podręczników sprawiły, że stałyśmy się zżytą gromadą. Do jedności, solidarności prowadziły nas również: Sodalicja Mariańska, kierowana duchowo przez ks. prefekta Edmunda Gierczyńskiego i harcerstwo. Przy naszej szkole działała II Bydgoska Drużyna Harcerek im. Królowej Korony Polskiej („zielone chusty”), którą prowadziła harcmistrzyni Stefania Jakubowska-Łassa, uwrażliwiając nas na dobro i piękno.

Żadne słowa czy gesty nie zdołają wyrazić uznania byłych uczennic dla pracy ofiarnych pedagogów, na czele z panią dyrektor Janiną Sztajgerwald, wychowawcami: Kazimierzem Stępniewskim, Haliną Łaganową, Natalią Skuratową. Uczono nas i wychowywano z pełnym, bezinteresownym poświęceniem.

Po pięćdziesięciu pięciu latach od dnia matury spotykałyśmy się znowu! Składamy podziękowania ks. proboszczowi Bronisławowi Kaczmarkowi, iż przewodniczył naszej rocznicowej modlitwie, wygłosił Słowo Boże. Bóg zapłać! Dzięki zaangażowaniu organistki, kościelnego Mszę św. mogłyśmy zakończyć hymnem Sodalicji Mariańskiej: „Siać miłość będziemy wśród burzy i słot, w zwycięski Ty prowadź nas szlak, a gdy nam tchu będzie i mocy już brak, do nieba pokieruj nasz lot”…