To samo miejsce, różny czas

Służewo, miejscowość znana od 1286 r., do czasu rozbiorów Polski należała do rodziny Służewskich, a następnie do Niemojewskich i Wodzińskich. Przed 1458 r. Służewo otrzymało prawa miejskie, które zostały mu odebrane w 1867 r. Parafię w Służewie erygowano przed 1325 r. Pierwszy, drewniany kościół św. Jana Chrzciciela ufundowali właściciele majątku – Służewscy herbu Sulima; budowę obecnego, gotycko-renesansowego, rozpoczął w 1560 r. Jan Służewski, wojewoda brzesko-kujawski. Gdy zmarł, kontynuatorką budowy była wdowa po nim, Małgorzata Służewska. W 1581 r. kościół poświęcił bp Stanisław Karnkowski.

Współcześnie świątynia znajduje się przy placu Jana Pawła II; na terenie przykościelnym stoi pomnik Ojca Świętego. Oba te zwięźle podane fakty nie wyróżniałyby Służewa z liczby wielu parafii, które w taki sam lub podobny sposób uczciły Papieża Polaka. Warto jednak wiedzieć, że nadanie imienia temu placowi i wzniesienie pomnika pozostaje w związku z historycznym wydarzeniem: Służewo jest jedyną (poza Włocławkiem) miejscowością leżącą na terenie diecezji włocławskiej, w której przebywał kard. Karol Wojtyła.

Kardynał Karol Wojtyła przyjechał do Służewa 22 czerwca 1968 r., by uczestniczyć w uroczystości 20. rocznicy święceń kapłańskich miejscowego proboszcza ks. Andrzeja Bazińskiego, który był kolegą alumna Wojtyły z czasów seminaryjnych. Oczekiwany w ciągu dnia, przybył późnym wieczorem, bowiem po drodze samochód wiozący kardynała był kilkakrotnie zatrzymywany przez milicyjne patrole.

Po noclegu, 27 czerwca o godz. 8, kard. Wojtyła celebrował Mszę św. z kapłanami – kolegami z rocznika i wygłosił homilię, w której powiedział m.in.: „Radujemy się z tego, że nasza koleżeńska i kapłańska celebra w kościele parafialnym w Służewie będzie sprawowana przed obrazem Matki Bożej Nieustającej Pomocy. Przypomina nam ten obraz, na który patrzyliśmy w kaplicy seminaryjnej, zawieszony na głównym filarze. Można powiedzieć, że Maryja patrzyła na nasze przygotowanie do kapłaństwa, że wspierała te wszystkie nasze wysiłki, które nas do kapłaństwa przybliżały. Przeżywaliśmy wówczas Jej Tajemnicę Nieustającej Pomocy. Tak właśnie przemawiał do nas obraz Matki Bożej Nieustającej Pomocy w seminarium duchownym” („Kalendarium życia Karola Wojtyły”, ZNAK 1983, s. 305-306). Po Eucharystii ksiądz kardynał udał się do Gniezna na obrady Konferencji Episkopatu Polski.

W pierwszą rocznicę pogrzebu Jana Pawła II, 8 kwietnia br., biskup włocławski Wiesław Mering przewodniczył w Służewie Mszy św. polowej o godz. 19.30. Z pasterzem diecezji Eucharystię sprawowało dziewięciu kapłanów; wśród nich dziekani dekanatów aleksandrowskiego i nieszawskiego: ks. Zygmunt Kuśmierek i ks. prał. Grzegorz Karolak oraz miejscowy proboszcz ks. Andrzej Zdzienicki, który ze wzruszeniem witał biskupa przebywającego w Służewie po raz pierwszy.

Z uwagą wysłuchano homilii bp. Meringa nt. wartości, według których żył i o których nauczał Ojciec Święty. Jest wśród nich modlitwa jako sposób rozmowy człowieka z Bogiem, jest wierność Bogu i powołaniu, żywa moralność chrześcijańska i szacunek dla życia. Mimo zmian zachodzących w świecie i w Kościele wartości te pozostają niezmienne.

W tak uroczystym dniu domy, ulice i kościół w Służewie udekorowano flagami papieskimi i narodowymi; nad ołtarzem polowym umieszczono napis: „W życiu i śmierci – Totus Tuus”, a niżej portret Jana Pawła II. Wśród uczestników Eucharystii – miejscowych i z sąsiednich parafii – obecnych było sześć pocztów sztandarowych. Oprawę muzyczną liturgii zapewnił chór parafialny i orkiestra OSP. Przy pomniku Papieża wartę pełnili strażacy, harcerze, młodzież szkolna i dzieci.

Po Mszy św. odbył się program artystyczny w wykonaniu uczniów Zespołu Szkół w Służewie, następnie odśpiewano „Barkę”, a na zakończenie ksiądz biskup odmówił modlitwę o beatyfikację Jana Pawła II.