Związki Jana Pawła II z diecezją włocławską

Podczas IV Pielgrzymki do Polski w 1991 r. Papież Jan Paweł II odwiedził Włocławek. Nie był to jego pierwszy kontakt z naszą diecezją, o której powiedział: "Czcigodna i zasłużona diecezja włocławska ma uzasadnione powody, by zabiegać o przyjazd papieża".

Pierwsze spotkanie przyszłego Ojca Świętego z diecezją włocławską miało miejsce podczas uroczystości święceń biskupich Kazimierza Majdańskiego, 24 marca 1963 r. Drugie odbyło się w związku z uroczystościami milenijnymi w 1966 r.: w niedzielę, 9 października, w katedrze włocławskiej pod Krzyżem Tumskim Mszę św. dla młodzieży celebrował metropolita krakowski Karol Wojtyła. Łączność i więź z diecezją włocławską nabrała nowego znaczenia z chwilą wyboru kard. Wojtyły na Papieża. Ojciec Święty pismem z 25 marca 1983 r. udzielił pozwolenia biskupowi włocławskiemu na koronację obrazu Matki Bożej Zwycięskiej, znajdującego się w kościele parafialnym w Brdowie. Koronacji obrazu dokonał Papież podczas swej drugiej pielgrzymki do Ojczyzny. W homilii mówił wtedy m.in. o naszej diecezji i o świadectwie, jakie dawała w trudnych chwilach przez swoich przedstawicieli.

Kolejnym wyrazem łączności z diecezją włocławską było orzeczenie Jana Pawła II i podpisanie dekretu męczeństwa Sługi Bożego bp. Michała Kozala. Podczas Mszy św. na zakończenie II Kongresu Eucharystycznego (14 czerwca 1987 r.) Papież dokonał aktu beatyfikacji bp. Kozala. Więź z diecezją włocławską zaznaczyła się szczególnie, gdy po śmierci bp. Jana Zaręby władanie nią przejął biskup pomocniczy chełmiński Henryk Muszyński. Nowemu biskupowi włocławskiemu powierzono funkcję sekretarza specjalnego i członka z wyboru Ojca Świętego na sesję zwyczajną Synodu Biskupów, obradującego w 1990 r. w Rzymie.

Głębokie związki łączyły Jana Pawła II z sanktuarium św. Józefa w Kaliszu. Jakby zapowiedzią tych związków był niezwykły zapis pod datą 18 maja 1946 r. (dzień i miesiąc urodzin Ojca Świętego) w Księdze Pamiątkowej Stowarzyszenia Rzemieślników Chrześcijańskich z Kalisza, z okazji 150. rocznicy koronacji obrazu św. Józefa. Zapis głosi: "Gdy na zegarze dziejowym wybije godzina sprawiedliwości i na Stolicy Apostolskiej zasiądzie po raz pierwszy papież zrodzony z matki Polki". Słowa te zostały wypowiedziane przez prezesa stowarzyszenia z prośbą o składanie podpisów przez uczestników uroczystości.

Więź Ojca Świętego z Kościołem włocławskim przejawiała się także przez osobiste kontakty z kapłanami. Jednym z nich był ks. Andrzej Baziński. Był on przez cztery lata (1941-45) razem z Karolem Wojtyłą alumnem Seminarium Duchownego w Krakowie, a od 1947 r. kontynuował naukę w seminarium włocławskim. Już jako kapłan diecezji włocławskiej pełnił funkcje wikariusza, prefekta szkół, kapelana i proboszcza. Przez lata kapłańskiej posługi utrzymywał kontakty z Karolem Wojtyłą, brał też udział w spotkaniach koleżeńskich, w których uczestniczyli kapłani krakowscy tego rocznika. Jedno z takich spotkań odbyło się w parafii Służewo, gdzie ks. Baziński był proboszczem. Na spotkanie to przybył kard. Karol Wojtyła. Przyszły Papież odwiedził też kolegę, gdy ten objął parafię w Dobrzecu k. Kalisza. Do spotkania doszło 7 listopada 1976 r., i jest ono odnotowane w kronice parafialnej.

Serdeczne kontakty Jan Paweł II utrzymywał z bp. Kazimierzem Majdańskim. Łączyły ich wspólne zainteresowania na gruncie teologii i pracy duszpasterskiej. Szczególnym łącznikiem stało się "Ateneum Kapłańskie", którego redaktorem naczelnym był bp Majdański. Karol Wojtyła zamieszczał na łamach "Ateneum" publikacje, które skłaniały do wymiany myśli i na ich kanwie rozwinęła się bogata korespondencja.

Przyjaźń i koleżeństwo łączyły Ojca Świętego z ks. prof. Stanisławem Olejnikiem. Ich kontakty sięgają 1951 r. Ksiądz Olejnik, jako sekretarz redakcji "Collectanea Theologica", zabiegał o wydanie pracy doktorskiej ks. Karola Wojtyły. Na płaszczyźnie zainteresowań naukowych zawiązała się więź przyjaźni. Podejmowali wyprawy turystyczne oraz wzajemnie się odwiedzali. Ich kontakty trwały także później, kiedy Karol Wojtyła został biskupem, a następnie metropolitą krakowskim. W czasie pontyfikatu Jana Pawła II wyrażały się w spotkaniach podczas Mszy św. pod przewodnictwem Papieża w jego prywatnej kaplicy, we wspólnych posiłkach, a także z okazji wydawanych przez ks. prof. Olejnika książek.

Bliski Ojcu Świętemu był również ks. inf. Stanisław Piotrowski. Karol Wojtyła spotykał się z nim podczas wakacyjnych obozów kleryckich i harcerskich, a także z racji prac w Komisji Episkopatu Polski ds. Duszpasterstwa. Wszystkie kontakty, zarówno te oficjalne, jak i prywatne przybliżały Ojcu Świętemu diecezję włocławską.

Wykorzystano treści zawarte w pracy "Kościół włocławski Ojcu Świętemu Janowi Pawłowi II".