Bardzo serdecznie dziękuję Wam wszystkim za współczucie i pomoc materialną, jaką okazaliście poszkodowanym w katastrofie budowlanej w Katowicach-Chorzowie, ich rodzinom i bliskim.
Złożone przez Was ofiary dowodzą, że odczuwaliście potrzebę wsparcia osób ciężko doświadczonych przez los. Dziękuję Wam, Drodzy Bracia i Siostry,...
Czcigodni Bracia Prezbiterzy, drodzy Diecezjanie moi!
Bardzo serdecznie dziękuję Wam wszystkim za współczucie i pomoc materialną, jaką okazaliście poszkodowanym w katastrofie budowlanej w Katowicach-Chorzowie, ich rodzinom i bliskim.
Złożone przez Was ofiary dowodzą, że odczuwaliście potrzebę wsparcia osób ciężko doświadczonych przez los. Dziękuję Wam, Drodzy Bracia i Siostry, za serca wielkoduszne i wrażliwe na potrzeby ludzi dotkniętych nieszczęściem! Dziękuję Księżom, którzy organizowali zbiórki, kwesty i sami w nich uczestniczyli. Znane mi są poruszające przykłady takiej postawy, takiego solidarnego wsparcia. Proszę również Was wszystkich o przyjęcie podziękowań arcybiskupa metropolity katowickiego Damiana Zimonia, zawartych w przesłanym do nas specjalnym piśmie.
Nie stępiajmy wrażliwości serc i sumień: to jest jeden ze sposobów niesienia nadziei innym; przywracania jej ubogim – czyli właśnie dotkniętym nieszczęściem.
Z całego serca błogosławię wszystkim, którzy w godzinie próby okazali serce innym ludziom. Naszym bliźnim.
Włocławek, dnia 17 lutego 2006 r.
Po stronie człowieka. Po stronie Ewangelii.
Wypróbuj za 1 zł przez miesiąc lub od razu zakup subskrypcję na rok i oszczędź pieniądze.
Artykuł pochodzi z numeru 10/2006
