18 lipca - 23 lipca

Poniedziałek, 18 lipca

Wj 14,5-9.10-18; Mt 12,38-42

"Plemię przewrotne i wiarołomne żąda znaku"

Wiara dojrzała zasadza się na zaufaniu i oddaniu się Bogu. Tylko człowiek przewrotny targuje się z Panem Bogiem, chce znaków, nie potrafi uznać Jego Opatrzności, wystawia Boga na próbę. Jak dzieci, które umawiają się z rodzicami, że posprzątają pokój, jeśli będą mogły obejrzeć film. Nasza wiara winna opierać się na miłości do Ojca, który Syna swego Jednorodzonego dał. Chrystus jest kimś więcej niż Jonasz, niż Salomon, bo odkupił nas swoją własną krwią, dając się pochłonąć łonu ziemi. Tajemnica paschalna stała się dla nas znakiem zbawienia, który wystarcza, by ufać bez granic.

Wtorek, 19 lipca

Wj 14,21-15,1; Mt 12,46-50

"Oto Twoja Matka i Twoi bracia stoją na dworze i chcą mówić z Tobą"

My też powinniśmy postępować za Jezusem, chodzić za Nim, szukać Go. Ten orszak cichych naśladowców Jezusa jest dla nas zaproszeniem. Jak Matka, niewiasty, uczniowie powinniśmy postępować za Jezusem, chcieć z Nim mówić.

Gdzie Go dzisiaj znaleźć? Na pewno na kartach naszej domowej Biblii, w Katechizmie, w kościele parafialnym, w rozmowie z drugim człowiekiem na temat wiary. Powinniśmy zmuszać do wysiłku nasz rozum, musimy chcieć z Nim mówić.

Środa, 20 lipca, bł. Czesława

Wj 16,1-5.9-15; Mt 13,1-9

"Oto siewca wyszedł siać"

Jezus siedzi w łodzi i naucza. Głos się niesie, wszyscy Go słyszą, radują się Jego głosem. Słuchają kazania o siewcy. Słuchają słowa o ziarnach, które wydają plon.

Wszyscy mamy sobie przypominać, że nie wolno podcinać własnych korzeni, bo bez nich umrzemy. Mamy pamiętać o tym, że ziarno, którym jesteśmy, ma wydać plon, ma zaowocować dobrem i miłością. Mamy pamiętać, że gleba wyjałowiona z wartości nie nadaje się na uprawy. Mamy słuchać.

Czwartek, 21 lipca

Wj 19,1-11.16-20; Mt 13,10-17

"Słuchać będziecie, a nie zrozumiecie, patrzeć będziecie, a nie zobaczycie"

Wiara wymaga zrozumienia. Nie można tylko słuchać, trzeba starać się zrozumieć. Ludzie, którzy otwartymi oczami nie widzą i otwartymi uszami nie słyszą ani nie rozumieją, nie są ludźmi Królestwa Bożego.

Wiara wymaga zrozumienia. Przecież lekcje religii parę, parędziesiąt lat temu nie nauczyły nas jeszcze wszystkiego.

Czas wakacji to "wolny" czas. Może warto go wykorzystać także na rozgryzienie przypowieści, którymi Jezus, świat Kościół, przemawiają wciąż do nas. Może warto wysilić się i chcieć "zrozumieć i zobaczyć".

Piątek, 22 lipca, św. Marii Magdaleny

Pnp 8,6-7; J 20,1.11-18

"A kiedy tak płakała"

Płacz Marii Magdaleny nad grobem Jezusa każe nam zapłakać nad naszymi grzechami. Ale wzywa nas też do biegu wiary: musimy wczesnym rankiem aż biec do grobu, by spotkać Zmartwychwstałego. Musimy też niekiedy wysilić się, by rozpoznać Jezusa. Bo On przychodzi przemieniony, zdaje się, że to ogrodnik, żebrak, niepożądany gość, a to On.

Chrystus ciągle zwraca się do każdego z nas po imieniu, mówi: Mario. I wzywa, byśmy za Marią Magdaleną udali się do naszych braci i głosili, iż On żyje. Byśmy, jak ona, stali się apoostołami dobrej nowiny.

Sobota, 23 lipca, św. Brygidy

Ga 6,14-16; J 15,1-8

"Kto trwa we Mnie, ten przynosi owoc obfity"

Teologia krzewu winnego widzi nas wszczepionymi w Chrystusa, zjednoczonymi z Nim. Dlatego tak bardzo cierpi sam Jezus, jeśli grzeszymy, jeśli próbujemy zatruwać naszym postępowaniem Jego Mistyczne Ciało.

Beze Mnie nic nie możecie uczynić. Te słowa wcale nie zniewalają, one raczej zobowiązują do współpracy z Bogiem. Obyśmy potrafili się z Nim zjednoczyć w dobru, przynosząc obfity owoc naszego trwania w Jego nauce. Wierni i odpowiedzialni, zjednoczeni w miłości.