Z Poznania nad Bajkał

Siostry albertynki zachęcają do adopcji duchowej. Wystarczy 1000 złotych, aby zapewnić 14-letniej Gali możliwość nauki, śniadania i ubranie przez cały rok. Takich dzieci jak Gala siostry albertynki mają pod opieką w syberyjskim Usole pięćdziesięcioro. Do adopcji duchowej przekonały już uczniów XI LO w Poznaniu.

Jeszcze zanim siostra Taida pojawiła się w szkole, kilkudziesięciu licealistów zgłosiło chęć opieki duchowej nad rosyjskimi dziećmi pozostawionymi bez opieki. - Śniadania w szkole przez cały rok - 160 złotych, książki - 300 złotych, ubrania... - wymieniała siostra. Łączna suma, za którą można kupić ubranie, nakarmić i pomóc w nauce Gali to 1000 złotych. Wyjaśniała, że dzieciom, którymi się zajmuje, brakuje wszystkiego. Przy 37-stopniowych mrozach, jakie tam panują, wiele z nich chodzi w obuwiu sportowym, jedynym jakie ma. Niektórzy mieszkają na rurach ciepłego ogrzewania największego tamtejszego zakładu - Chimpromu.

Nowy kornet

Pozbawionych opieki dzieci, których rodzice są najczęściej zamroczeni alkoholem, według danych Policyjnej Izby Dziecka, jest w Usole - 950. Dla pięćdziesięciorga z nich albertynki prowadzą od czterech lat świetlicę terapeutyczną. - Usole to 83-tysięczne miasto położone 70 kilometrów od Irkucka i jakąś godzinę drogi od Bajkału. Pojechałyśmy tam dzięki pieniądzom z Caritas - opowiada siostra Taida. Zdradziła też pochodzenie swojego niezwykłego imienia - zawdzięcza je egipskiej świętej, która nawróciła się dzięki pouczeniu pustelnika. Opowiedziała też uczniom, dlaczego nie nosi charakterystycznego dla albertynek rozbudowanego kornetu. - W Usole nie można się obyć bez grubej czapki. Uzyskałyśmy więc zgodę na zmianę nakrycia głowy na takie, które bez problemu można nakryć dodatkowo czymś ciepłym.

Najpierw nakarmić

Siostra Taida przyznała, że w ateistycznym społeczeństwie, w jakim się znalazła, trudno jej było tłumaczyć, dlaczego nie ma rodziny. - Wyjaśniam, że inaczej nie mogłabym pracować w Usole. Dzieci rozumieją. Trudniej wyjaśnić to mężczyznom - stwierdziła.

Siostry zapewniają swoim podopiecznym obiady oraz suchy prowiant na śniadania i kolacje. Przy wsparciu pedagogów prowadzą zajęcia plastyczne, muzyczne, teatralne. Organizują wycieczki, pikniki, a Centrum Profilaktyki Narkomanii pomaga im zdobyć darmowe wejścia na spektakle.

Pomagając dzieciom, siostry wprowadzają w życie nauki Brata Alberta, który zalecał, żeby najpierw człowieka nakarmić, później dać mu dach nad głową, pracę, a dopiero później mówić mu o Bogu. - W miejsce pracy zachęcamy dzieci, by chodziły do szkoły. Aby wyżywić siebie i młodsze rodzeństwo, najczęściej trudnią się one żebractwem lub drobnymi kradzieżami - opowiada siostra. I podała przykład 16-latka, który w całym swoim życiu spędził w szkole dwa dni.