"W drodze"

"Po raz pierwszy staram się słuchać tego, co Kościół ma mi do powiedzenia o tym, kim jestem, a nie próbuję oczekiwać, że Kościół dostosuje się do tego, czym według mnie powinien być" - tak napisała Jennifer Ferrara, ekspastorka Kościoła ewangelicko-luterańskiego w tekście, który możemy przeczytać w najnowszym numerze "W Drodze". Jennifer jest obecnie "zwykłą" kobietą w Kościele katolickim. Cytowane zdanie najlepiej podsumowuje moim zdaniem dyskusję na temat kapłaństwa kobiet, któremu poświęcony jest prawie cały numer pisma. Inne artykuły: rozmowa z ks. Tomaszem Węcławskim, rozważania pastorki luterańskiej Sarah Hinlicky Wilson czy Józefa Majewskiego niezbicie dowodzą, że rozprawy teologiczne nie dają jednoznacznej, obiektywnej odpowiedzi na pytanie, czy kobiety mogą zostać księdzem. Dla jednych mogą, dla innych nie. Od tych teologicznych spekulacji może zakręcić się. 17 wybitnych biblistów powołanych przez Kongregację Nauki Wiary stwierdziło, że Nowy Testament nie rozwiązuje sprawy święceń kobiet, a dane Pisma Świętego nie wystarczą, żeby taką możliwość wykluczyć. Mimo to Jan Paweł II 10 lat temu napisał w Liście apostolskim "Ordinatio sacerdotalis": "Oświadczam, że Kościół nie ma żadnej władzy udzielania święceń kapłańskich kobietom oraz że orzeczenie to powinno być przez wszystkich wiernych Kościoła uznane za ostateczne". Zamiast więc spekulować teologicznie, wystarczy dać wiarę osobistemu doświadczeniu osadzonemu w życiu Jennifer Ferrary.

Najbardziej jednak poruszającym, moim zdaniem tekstem jest wspomnienie Włodzimierza Fenrycha o ojcu Oshida, w którym możemy przeczytać, iż teologia jest skomplikowana, lecz wiara jest prosta.