''Czas świadectw. Drogi do Boga''

Izabela Górnicka-Zdziech

"Czas świadectw. Drogi do Boga"

Wydawnictwo WAM 2005 r.

Mniej więcej dwa lata temu autorka wydała książkę składającą się z wywiadów z ludźmi kultury, którzy opowiadali o swojej wierze. Pytania były błyskotliwe, bez podlizywania się, zadawane z odwagą. Najnowsza książka Izabeli Górnickiej-Zdziech jest kontynuacją tamtej, zmieniła się tylko forma. Brakuje pytań, które zawsze wprowadzają pewnego rodzaju dystans, są głosem z zewnątrz. Tutaj znane mniej lub bardziej osoby prowadzą monolog o swojej drodze do Boga - jak sugeruje podtytuł. Świadectw nie można zrecenzować w żaden sposób, drogę do Boga każdy ma swoją i nie moją rolą jest ocenianie dojrzałości wiary osób, których wysłuchała autorka. Zresztą nawet wydawnictwo asekuruje się, zaznaczając, że opinie tych osób "nie zawsze w pełni zgadzają się z tym, co w sposób dojrzały ujmuje teologia Kościoła".

Pozostaje jednak pewna obawa, że świadectwa te (z nielicznymi wyjątkami) mogą wydać owoc w postaci uspokojenia i zagłaskania. Na przykład narzuca się wręcz przeświadczenie, że być chrześcijaninem i nie uczestniczyć w niedzielnej Mszy św. jest rzeczą całkiem normalną. Może nawet świadczy o bogactwie życia duchowego.

Ludzie lubią czytać o tym, co myślą osoby znane, więc pewnie chętnie dowiedzą się z pierwszej ręki o życiu duchowym m.in. Stanisławy Celińskiej, Jerzego Zelnika, Marii Fołtyn czy Ewy Bem. Mam nadzieję, że owoce tej książki będą tylko dobre.