Św. Olga Mądra - 11 lipca

Księżna kijowska Olga, zwana Mądrą, jest jedyną świętą o tym imieniu. Była żoną księcia Igora z rodu Rurykowiczów, dynastii wywodzonej od Ruryka, legendarnego wodza Normanów. Swojej wielkiej mądrości i dalekowzroczności dowiodła przez zainicjowanie dzieła chrystianizacji pogańskiej Rusi nie tylko w oparciu o wschodnie cesarstwo, ale i o Rzym. Dała się poznać z twardej ręki, zwłaszcza wobec wszelkich buntowników, ale sławiona jest także za swe wielkie miłosierdzie.

Urodziła się ok. 890 roku w Wybuti, kilkanaście kilometrów od Pskowa. Około 903 roku poślubiła księcia Igora, a kiedy w 945 roku małżonek zginął na wojnie, została sama z trzyletnim synkiem Światosławem. Objęła wówczas regencję i zaczęła sprawować rządy. Rychło dowiodła swego zmysłu administracyjnego, kładąc fundamenty pod stabilizację wielkiego księstwa kijowskiego. Chrzest przyjęła, prawdopodobnie, w 955 roku, a uczyniła to za pośrednictwem wysłanników Bizancjum. Dwa lata później, w towarzystwie popa Grzegorza, udała się osobiście do Konstantynopola, gdzie powitał ją cesarz. Ale w 959 roku zwróciła się na Zachód do Ottona I, z prośbą o przysłanie na Ruś biskupa misyjnego - cesarz wyznaczył Adalberta, benedyktyna z Trewiru - oraz kapłanów. Krzewiła wiarę, otaczając się prawie wyłącznie chrześcijanami, a także wznosząc świątynie: Świętej Trójcy w Pskowie i Świętej Zofii w Kijowie.

Po objęciu tronu kijowskiego przez Świętosława nastąpił powrót do pogaństwa, a w 961 r. biskup łaciński został zamordowany. Olga, oddana wówczas modlitwie i uczynkom miłosierdzia, prosiła Boga o nawrócenie syna. Zmarła w 969 roku. Kiedy metropolita Hilarion wygłaszał pochwałę na cześć jej wnuka, św. Włodzimierza - pierwszego chrześcijańskiego władcy Rusi - nie zapomniał o zasługach babki. Ciało św. Olgi zostało wtedy przeniesione do kościoła św. Zofii, a w XVIII wieku relikwie zaginęły.