"ZNAK"

Reality show, uczucia na sprzedaż w kolorowych czasopismach, listy, rankingi, nominacje stały się normą w dzisiejszym świecie medialnym. Czy to jeszcze jest kultura? - W takiej kulturze nie chcę mieć udziału - mówi Ryszard Legutko. - W tę kulturę właśnie powinni "wejść" intelektualiści - odpowiada Wiesław Godzic. Wraz z Wojciechem Bonowiczem i Mariuszem Czubajem dyskutują nad wszechpanującą masowością i terrorem popkultury. Jan Sowa określa popkulturę jako masową, medialną, rozrywkową, schematyczną, standardową, komercyjną. Wszystkie te przymiotniki mają bardzo pejoratywne znaczenie, a sam tytuł marcowego "Znaku": "Nowy wspaniały świat popkultury" ma wymowę ironiczną. W otwierającym numer tekście Bartłomiej Dobroczyński twierdzi, że jesteśmy sterroryzowani przez popkulturę, przez przymus bycia trendy, a niebezpieczne tendencje, które pojawiły się w obrębie popkultury, przekraczają sfery rozrywki i wkraczają do codziennego życia społecznego. Zgadza się z nim Jacek Podsiadło i ks. Andrzej Luter, ale już Wojciech Orliński z "Gazety Wyborczej" nazywa Dobroczyńskiego purytaninem, twierdząc, że zawsze była jakaś "popkultura" i dziś nie dzieje się nic nowego, a tym bardziej niebezpiecznego.

Poza tematyką zagrażającej nam popkulturowej sieczki, w numerze znajdziemy wspomnienia Stefana Wilkanowicza o swych początkach w środowisku "Znaku", tekst ks. Grzegorza Rysia o tragicznej czwartej krucjacie i zdobyciu Konstantynopola oraz pierwszą część obszernego eseju Małgorzaty Wiertlewskiej "Tajemnica Boga: Chrystus" o teologii ks. Tomasza Węcławskiego.