Apostoł dobroci

W Zgromadzeniu Córek Matki Bożej Bolesnej (siostry serafitki), w którym przeżyła zaledwie sześć lat, nie pełniła odpowiedzialnych obowiązków, jednak swoją postawą pełną pokory i miłości zasłużyła sobie na niebo. Za wzór swego zakonnego życia obrała sobie św. Teresę od Dzieciątka Jezus. Szczególną czcią darzyła Najświętsze Serce Jezusa, którego kult wyniosła już z rodzinnego domu. Pozwalało to jej głęboko przeżywać podstawową prawdę wiary, że Bóg jest miłością. Jej wielkim pragnieniem było, by " Miłość była kochana". Całe swoje życie, w najdrobniejszych nawet gestach, starała się wypełniać przykazaniem miłości Boga i bliźniego. W każdy czwartek o godz. 2 w nocy odprawiała Godzinę świętą. Był to czas, który spędzała w kaplicy na adoracji Jezusa Eucharystycznego. Z tego źródła, jak sama mówiła, czerpała wszelkie duchowe siły. Z głęboką ufnością powierzała Jezusowi wszystkie sprawy, cierpienia, troski i radości. Chętnie przyjmowała umartwienia, by w ten sposób wynagradzać Sercu Jezusowemu.

Tym, co ją wyróżniało było bezwzględne posłuszeństwo i gotowość pełnienia woli Bożej. Stąd, gdy umierała powiedziała czuwającym przy niej siostrom: "Siostry najmilsze, nie wiecie jak słodko jest umierać, gdy się zawsze było posłuszną". Nieustannie starała się nieść pomoc, dobre słowo i pociechę potrzebującym. Nie odrzucała nikogo. Podczas II wojny światowej opiekowała się jeńcami wojennymi, którzy nazywali ją " aniołem dobroci". W każdym człowieku widziała Boga.

Jej życie składało się z drobnych aktów dobroci i miłości. Apostołowała nie tylko słowami, ale przede wszystkim przykładem swego życia, modlitwą i ofiarą.

W ogłoszonym w tym roku przez abpa Stanisława Gądeckiego sanktuarium Błogosławionej Siostry Sancji 18 sierpnia odbędzie się Msza św. odpustowa o godz. 18, z udziałem wszystkich zgromadzeń zakonnych żeńskich miasta Poznania, którą odprawi ks. bp Grzegorz Balcerek.