Urlop wypoczynkowy

Zgodnie z przepisami kodeksu pracy, pracownikowi przysługuje prawo do corocznego, nieprzerwanego, płatnego urlopu wypoczynkowego.

Celem urlopu jest zapewnienie pracownikowi wypoczynku, dlatego nie może się on zrzec tego prawa, przenieść na inną osobę lub żądać ekwiwalentu pieniężnego.

Niewykorzystanie przez pracownika urlopu wypoczynkowego w danym roku kalendarzowym lub w pierwszym kwartale roku następnego nie powoduje utraty prawa do tego urlopu. Jednak prawo to przedawnia się z upływem trzech lat, licząc od końca roku, w którym urlop powinien być wykorzystany.

Nieudzielenie pracownikowi urlopu w roku kalendarzowym, w którym on przysługuje, jest wykroczeniem pracodawcy przeciwko prawom pracownika.

Pracownik nabywa prawo do pierwszego urlopu z upływem sześciu miesięcy pracy. Wymiar tego urlopu wynosi połowę wymiaru urlopu przysługującego po przepracowaniu roku pracy.

Do okresu pracy wlicza się okres pobierania zasiłku chorobowego, macierzyńskiego, a także urlop szkoleniowy.

Okres pracy wymagany do nabycia prawa do urlopu wypoczynkowego może obejmować pracę u jednego lub u wielu pracodawców. Okres pracy liczy się od dnia nawiązania stosunku pracy (określonego w umowie) do dnia zakończenia stosunku pracy. Po upływie roku pracy pracownik nabywa prawo do urlopu w pełnym wymiarze. Jeżeli pracownik wykorzystał należny mu urlop po sześciu miesiącach pracy, to po roku pracy przysługuje mu druga połowa tego urlopu.

Wymiar urlopu wypoczynkowego uzależniony jest od ogólnego stażu pracy, do którego wlicza się okresy ukończonej przez pracownika nauki. Po roku pracy wymiar urlopu wynosi 18 dni roboczych, po sześciu latach pracy wymiar urlopu wynosi 20 dni roboczych, a po dziesięciu latach pracy wymiar urlopu wynosi 26 dni roboczych.

Za dni robocze uważa się wszystkie dni, z wyjątkiem niedziel oraz świąt. Dni wolnych od pracy wynikających z rozkładu czasu pracy w pięciodniowym tygodniu pracy nie wlicza się do urlopu.

Pracownik młodociany uzyskuje prawo do pierwszego urlopu z upływem sześciu miesięcy. Wymiar tego urlopu wynosi 12 dni roboczych, a po przepracowaniu roku - 26 dni roboczych.

Zwiększony wymiar urlopu przewidują przepisy szczególne dla niepełnosprawnych, inwalidów wojennych i kombatantów (dodatkowo 10 dni roboczych w danym roku kalendarzowym) oraz dla niektórych grup pracowników, na przykład dla nauczycieli, pracowników naukowych, sędziów, prokuratorów.

Pracownikom zatrudnionym w niepełnym wymiarze czasu pracy udziela się urlopu w dni, które są dla nich dniami pracy i dniami wolnymi od pracy, w takiej proporcji, w jakiej te dni występują w czasie wykonywania pracy, zgodnie z obowiązującym ich rozkładem czasu pracy.