Logo Przewdonik Katolicki

Marianki od Niepokalanej

s. Maria Judyta Jarosiewicz, s. Maria Aleksandra Urban

Maryja Niepokalana jest naszą Matką, Patronką i Przewodniczką w drodze. Z Nią idziemy przez życie, od Niej uczymy się kochać Boga i każdego spotkanego człowieka.

Tymi słowami można chyba najkrócej przedstawić nasze Zgromadzenie Sióstr Maryi Niepokalanej, nazywane potocznie mariankami. Naszym pierwszym zadaniem jest służba młodzieży żeńskiej i kobietom, ale także troska o ludzi ubogich, chorych i samotnych oraz o wychowanie dzieci. W codziennej realizacji tego charyzmatu pomaga nam zawołanie: „Maryjo, wspomóż nas w służbie!”.
 
Czyńcie miłosierdzie!
Był 8 grudnia 1854 r., kiedy w Rzymie bł. papież Pius IX ogłaszał dogmat o Niepokalanym Poczęciu Najświętszej Maryi Panny, a we Wrocławiu zawiązało się Stowarzyszenie Najświętszej Maryi Panny, które za cel postawiło sobie ratowanie dziewcząt i kobiet przed nędzą moralną i materialną. Stowarzyszenie to otworzyło dom, w którym pod okiem kompetentnych nauczycielek dziewczęta miały możliwość zdobycia kwalifikacji zawodowych, koniecznych do podjęcia obowiązków służby domowej. Dom otwarty był również dla wszystkich służących, które z powodu utraty pracy, choroby czy sędziwego wieku nie mogły pracować na swoje utrzymanie.
Pochodzący z Mieszkowic koło Prudnika ks. Jan Schneider, założyciel i prezes stowarzyszenia chciał, aby jego podopieczne znajdowały tu duchowe oparcie i były otoczone miłością. Uznał, że temu zadaniu najlepiej sprostają siostry zakonne. Początkowo cztery nauczycielki pracujące w stowarzyszeniu odważyły się poświęcić swym wychowankom i 26 maja 1863 r. z rąk ks. Schneidera przyjęły szatę zakonną i złożyły Bogu śluby jako Siostry Maryi Niepokalanej. „Żyjcie w jedności i miłości. Czyńcie miłosierdzie. Pomóżcie ratować dusze, które stanęły nad przepaścią” – zachęcał swoje siostry założyciel zgromadzenia. Kapłan ten, z natury skromny i małomówny, odznaczał się wielką pobożnością, z poświęceniem służąc w konfesjonale i otaczając opieką duszpasterską zwłaszcza ludzi chorych i kalekich. W sposób szczególny czcił on Matkę Bożą, dlatego też Jej oddał dzieło, które powołał do istnienia i które prowadził do 7 grudnia 1876 r., kiedy zmarł w wieku 52 lat, w wigilię uroczystości Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny. 16 maja 2001 r. został otwarty jego proces beatyfikacyjny, a 7 grudnia 2014 r. zakończył się Rok ks. Jana Schneidera, w którym szczególnie dziękowałyśmy za jego pomoc, wstawiennictwo i opiekę.
 
Służba miłości mimo wszystko
„Błogosławię wam z całego serca” – to były ostatnie słowa ks. Jana Schneidera wypowiedziane na łożu śmierci do zaledwie dziewięciu sióstr, kontynuatorek jego dzieła. Błogosławieństwo to zaowocowało wspaniałym rozkwitem zgromadzenia, które przyjęło do swego grona setki kandydatek pragnących posługiwać najuboższym z ubogich. Dzięki temu, w ciągu następnych 60 lat, na wzór domu we Wrocławiu utworzono klasztory w prawie 130 miastach i wsiach Śląska, Pomorza, Brandenburgii i Westfalii, a także Siedmiogrodu oraz podzielono je na cztery prowincje. Siostry podjęły również szerszy zakres posług i zorganizowały szkołę gospodarstwa domowego, kursy prowadzenia domu dla dziewcząt i kobiet, naukę prac ręcznych w szkołach państwowych, zakładały żłobki i ochronki dla dzieci oraz posługiwały ludziom chorym w ich domach i szpitalach.
Zgromadzenie przetrwało czas kulturkampfu – pruskiej walki z Kościołem i polskością, wielomiesięczną niewolę rumuńską, do której trafiły siostry podczas I wojny światowej i represje hitlerowskie. W czasach stalinowskich odebrano im prowadzone dzieła miłosierdzia, brutalnie usuwając z klasztornych budynków. Siostry Maryi Niepokalanej zachowując w pamięci nakaz swego założyciela, nieustannie podejmowały jednak służbę miłości wobec ubogich, chorych i samotnych tak, jak na to pozwalały uwarunkowania polityczne i społeczne, a także w nowych miejscach. W Europie, obok Niemiec i Polski, zgromadzenie posiada obecnie swoje domy zakonne we Włoszech, Francji, na Ukrainie, Łotwie i na Białorusi. Od 1972 r. siostry obecne są w Tanzanii na kontynencie afrykańskim.
W archidiecezji poznańskiej wspólnota Sióstr Maryi Niepokalanej liczy 12 zakonnic. Jej dom znajduje się przy ul. Rejtana na terenie parafii pw. św. Stanisława Kostki na poznańskich Winiarach. W tej też parafii pracujemy jako zakrystianki, a starsze i chore siostry służą swoją modlitwą i cierpieniem. Na Winiarach prowadzimy również od 1990 r. Niepubliczne Przedszkole Zgromadzenia Sióstr Maryi Niepokalanej pw. Aniołów Stróżów.
 
Misja, bank i „Nadzieja”
Apostolskim programem działalności naszego zgromadzenia stały się słowa odezwy księdza założyciela: „Pomóżcie ratować dusze, które stanęły nad przepaścią zepsucia moralnego, ulitujcie się nad bezgraniczną nędzą tak wielu waszych córek!”. Natomiast wzorem naszego życia i działania jest Maryja, która całkowicie poświęciła się Bogu, wyrażając to słowami: „Oto ja, służebnica Pańska, niech Mi się stanie według Twego słowa”. Dlatego nasza duchowość wyraża się w gotowości do radosnej służby za przykładem Matki Bożej. W praktyce podejmujemy pracę z młodzieżą i dziećmi w ramach katechezy i grup duszpasterskich oraz podczas rekolekcji i dni skupienia. Jesteśmy też zaangażowane w domach dziecka i ośrodkach dla dzieci chorych, w opiekę nad chorymi i starszymi w szpitalach i w domach pomocy społecznej, zakładach opiekuńczych i w domach prywatnych. W parafiach służymy natomiast jako zakrystianki, organistki czy kancelistki.
Z inicjatywy zgromadzenia powstało Stowarzyszenie „Misja Dworcowa” będące organizacją pożytku publicznego. Jego celem jest pomoc dzieciom i dorosłym zagrożonym przemocą seksualną, fizyczną, psychiczną i emocjonalną. Jego pracownicy uliczni mają za zadanie docierać do tzw. dzieci ulicy, aby poprzez nawiązywanie kontaktu i podtrzymywanie go zorientować się, czy i jakiej pomocy potrzebują ci młodzi ludzie. Stowarzyszenie tworzy też i prowadzi punkty pomocy kryzysowej oraz placówki wychowawczo-rehabilitacyjne. Natomiast w Bardzie siostry utworzyły Ośrodek Interwencji Kryzysowej „Nadzieja” niosący pomoc tym wszystkim, którzy nie są w stanie poradzić sobie sami w sytuacji stresu, kryzysu czy przemocy domowej. Jest to pomoc natychmiastowa i krótkoterminowa mająca zapobiec powstawaniu lub pogłębianiu się dysfunkcji tych osób lub rodzin, a jednocześnie doprowadzić do osiągnięcia przez te osoby możliwie szybko własnej pełnej aktywności społecznej.
Zgromadzenie Sióstr Maryi Niepokalanej prowadzi również „Bank modlitewny”. W jego ramach przyjmowane są prośby o modlitwę w konkretnych intencjach, które można przesyłać na adres e-mailowy modlitwa@marianki.pl.



Zgromadzenie Sióstr Maryi Niepokalanej (SMI)
 
Zgromadzenie w sieci: www.marianki.pl
 
Dom Prowincjalny Prowincji Polskiej
ul. Bolesława Kominka 3/5
50–329 Wrocław
tel. 71 322 75 39, 71 322 44 41
 
Dom zakonny w Poznaniu i przedszkole
ul. Rejtana 6
60–653 Poznań
tel. 61 823 37 81
www.przedszkolesiostr.pl

 

Komentarze

Zostaw wiadomość

 Security code

Komentarze - Facebook

Ta strona używa cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies, zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki