Tu jest Gianna

28 kwietnia mija 50 lat od tego dnia, kiedy w małej miejscowości Mesero koło Magenty umarła młoda kobieta, osieracając pięcioro dzieci. Najmłodsze z nich miało niespełna tydzień.

Dziś Gianna Beretta Molla ogłoszona jest przez Kościół świętą. Od dwóch lat nie żyje też jej mąż, Pietro. Żywy za to jest kult św. Gianny – w naszej archidiecezji przede wszystkim w Żninie, gdzie znajdują się jej relikwie.

Początek

Żnińska parafia pw. NMP Królowej Polski była czwartą w naszym kraju, która otrzymała relikwie św. Gianny. Stało się to niespełna dwa tygodnie po jej beatyfikacji, 3 czerwca 2004 roku. Relikwie przekazała córka Gianny, Laura Panutti, podczas swojej wizyty w sanktuarium św. Józefa w Kaliszu.

13 czerwca wieczorem relikwie św. Gianny zostały uroczyście wprowadzone do żnińskiego kościoła. Uroczystościom ich powitania przewodniczył bp Bogdan Wojtuś. Na uroczystościach obecna była również dr Krystyna Zając, od wielu zaprzyjaźniona z rodziną Molla. Relikwie umieszczone były wówczas w wypożyczonym z Muzeum Archidiecezjalnego w Gnieźnie relikwiarzu z XVII w.

Prywatnie

W ten sposób rozpoczęła się, trwająca już blisko 10 lat, historia kultu Gianny, ale i przyjaźni parafii z jej rodzinną miejscowością i samą rodziną Molla. Rok po beatyfikacji księża ze Żnina pojechali do Mesero, gdzie wzięli udział w Mszy św. w kaplicy grobowej na cmentarzu. Mszę wraz z nimi koncelebrowali m.in. emerytowany biskup Caravaglia, na którego prymicjach była św. Gianna oraz ks. Józef Beretta, brat Gianny.

Ks. Stanisław Talaczyński i ks. Hubert Nowak wzięli również udział w pogrzebie męża Gianny, Pietro Molla. – Pietro zmarł, otoczony miłością swoich dzieci, szczególnie Gianny Emanuelli, która rezygnując z pracy zawodowej jako lekarz, od kilku lat opiekowała się swoim ukochanym ojcem – mówi o tym wydarzeniu ks. Talaczyński. – Świadectwem tej wyjątkowej zażyłości było ostatnie pożegnanie, którego byliśmy świadkami w domu, tuż przed rozpoczęciem uroczystości pogrzebowych. Następnie w kondukcie pogrzebowym przeszliśmy do parafialnego kościoła, by uczestniczyć we Mszy św., której przewodniczyło dwóch biskupów. Niezwykle wzruszające było końcowe pożegnanie przez córkę Giannę Emanuellę, która cytowała słowa mamy, św. Gianny, napisane do męża.

Formacja

Obecność relikwii św. Gianny w Żninie szybko zaczęła przekładać się na działania duszpasterskie. Oczywiste stało się, że jeśli gdzieś w szczególny sposób należy zatroszczyć się o małżeństwa, to właśnie tu, przy relikwiach świętej żony i matki. Od 2006 r., w każdy pierwszy poniedziałek miesiąca, odprawiana jest tu Msza św., w intencji uświęcenia i umocnienia małżeństw i rodzin za wstawiennictwem św. Gianny.

Również w 2006 r. zrodziła się myśl o cyklicznych spotkaniach małżeństw, podczas których byłaby okazja zarówno do modlitwy i odnowienia przyrzeczeń małżeńskich, jak i formacji. W ten sposób rozpoczęły się Żnińskie Spotkania Małżeństw, które w ciągu kilku lat przyciągnęły wiele znaczących osobistości. W 2007 r. gościem spotkań był dr Mieczysław Guzewicz, który tłumaczył, że warunkiem sukcesów w wychowaniu dzieci jest przede wszystkim miłość ich rodziców. W 2009 r. podczas spotkań w Żninie gościły osoby znające Giannę prywatnie: jej siostra Virginia Beretta i przyjaciółka rodziny dr Krystyna Zając. Rok później gościem spotkań była Wanda Półtawska, wieloletnia przyjaciółka bł. Jana Pawła II.

Stowarzyszenie

Sporadyczne początkowo spotkania rodzin w żnińskiej parafii szybko stały się bardziej systematyczne. Na początku 2009 r. zarejestrowane zostało Stowarzyszenie Małżeństw Gianna. Członkiem Stowarzyszenia może być każdy, komu bliska jest problematyka małżeństw i kto chce aktywnie wspomagać małżeństwa w życiu według nauki Kościoła. Członkowie Stowarzyszenia zobowiązani są do udziału w comiesięcznych Mszach św. w intencji małżeństw i w organizowanych dla nich rekolekcjach. Ci, którzy sami są małżonkami, starać się powinni o modlitwę małżeńską, wspólne czytanie Pisma Świętego i wzrost świętości swojego małżeństwa.

Peregrynacja

Postać św. Gianny tak silnie oddziałuje na ludzi, że coraz więcej małżeństw pragnie modlić się przy jej relikwiach, w ten sposób troszcząc się o własne małżeństwo. Nic więc dziwnego, że do ks. Talaczyńskiego zaczęły napływać prośby o to, by relikwie Świętej mogły odwiedzić również inne parafie. – Któregoś dnia zadzwonił ks. Andrzej Ziółkowski proboszcz parafii Nawiedzenia NMP z Chodzieży z propozycją przyjęcia relikwii z okolicznościowym słowem w ostatnią niedzielę  Adwentu – wspomina ks. Talaczyński. – Taki był początek dzieła peregrynacji relikwii św. Gianny. Szczególnie w Roku Rodziny, 2008/2009, podobnych próśb było bardzo dużo. Wędrując po parafiach, św. Gianna wywołuje w ludziach wiele wzruszeń i refleksji. Wszystkie one spisywane są w specjalnej księdze peregrynacyjnej.

Ołtarz i relikwiarz

Prace nad renowacją wnętrza kościoła pw. NMP w Żninie ułatwiły przygotowanie w nim szczególnego miejsca dla św. Gianny – poświęconego jej bocznego ołtarza. Sam ołtarz poświęcony został we wrześniu 2008 r. Obraz umieszczony w ołtarzu namalowała Małgorzata Gursztyn, absolwentka Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu, pod kierunkiem konserwatora Solidy Lim z Torunia.

Relikwiom Gianny potrzebny był już tylko nowy, własny relikwiarz. Inspiracją stała się wykonana z zakonnych obrączek monstrancja, którą ks. Talaczyński zobaczył w Rzymie, w kaplicy Domu Generalnego Sióstr Elżbietanek. Pomysł wykonania relikwiarza z obrączek małżeńskich spotkał się z ogromnym zainteresowaniem żnińskich małżonków, tak że w ciągu kilku miesięcy jego wykonanie stało się możliwe. Obrączki składające się na relikwiarz są duplikatami konkretnych obrączek małżeńskich.  Wygrawerowano na nich inicjały małżonków i datę ich ślubu. W sumie fundatorami relikwiarza jest 131 małżeństw, w tym 89 z parafii, w której znajdują się relikwie, 18 z innych żnińskich parafii, 21 małżeństw z Polski i trzy spoza jej granic.

Relikwiarz został uroczyście wniesiony do kościoła pw. NMP w Żninie w dniu konsekracji świątyni, 10 stycznia 2010 r.

Na zawsze

Żnińska parafia, w której znajdują się relikwie św. Gianny, nie jest (jeszcze?) ogłoszona jej sanktuarium. Na pewno jednak to właśnie tutaj warto przyjechać, żeby w szczególnej bliskości świętej żony i matki modlić się w intencji własnego małżeństwa. Aby modlić się o to, żeby przez całe życie móc powtarzać słowa Gianny, napisane w liście do Pietro, wówczas jeszcze narzeczonego: „Jesteś dobry, kochany, tak bardzo mnie kochasz i ja też bardzo kocham Ciebie. Twoje radości są moimi radościami, a to, co Cię martwi i boli, martwi i boli także mnie. Kiedy myślę o naszej wielkiej, wzajemnej miłości , dziękuję Bogu. Jak najbardziej to prawda, że Miłość jest najpiękniejszym uczuciem, jakie Bóg złożył w duszy człowieka. Zawsze będziemy się kochali, jak teraz, Piotrze”.