Jubileusz urodzin św. Teresy Wielkiej

Z inicjatywy biskupa Avila Jesusa Garcii Burillo 500. rocznica urodzin św. Teresy od Jezusa będzie obchodzona jako rok jubileuszowy. Jego przebieg zaplanowała rodzina zakonów karmelitańskich, hiszpańskie diecezje Avila - skąd pochodziła wielka reformatorka Karmelu - i Salamanka, gdzie w mieście Alba de Tormes zakończyła żywot, a także władze obu tych prowincji. Rozpocznie się on w październiku 2014 r., a potrwa do 15 października 2015 r., dnia liturgicznego wspomnienia świętej. Centralnym wydarzeniem obchodów będzie wizyta w kastylijskiej Avila Benedykta XVI, do którego zaproszenie wystosowała  Konferencja Biskupów Hiszpanii. W 1982 r. do Avila pielgrzymował również bł. Jan Paweł II, a okazją była wówczas 400. rocznica śmierci św. Teresy. W ramach jubileuszu planowane są wystawy, na których zaprezentowane zostaną m.in. jej rękopisy oraz cenne księgi oraz dzieła sztuki pochodzące ze skarbców Karmelu.      

Teresa urodziła się w 1515 r. w Gotarrendura (prowincja Avila). Była wnuczką Juana de Toledo, Żyda nawróconego na chrześcijaństwo. W 1530 r., po śmierci matki, znalazła się pod opieką augustianek, a cztery lata później wstąpiła potajemnie do karmelitanek. Sporo chorowała, ale właśnie ten czas był okresem jej duchowego dojrzewania i przeżyć mistycznych. Targana wątpliwościami znalazła wsparcie u spowiednika, św. Franciszka Borgiasza, jezuity, a potem u św. Piotra z Alkantary, franciszkanina. W 1555 r. podjęła dzieło przywrócenia Karmelowi pierwotnej, surowej reguły zakonnej. Dzięki zezwoleniu Piusa IV zdołała założyć kilkanaście żeńskich klasztorów karmelitanek bosych, a także – we współpracy ze św. Janem od Krzyża – kilkanaście klasztorów męskich. Zmarła 4 października 1582 r., w  1614 r. została beatyfikowana, a w 1622 r. kanonizowana. W 1970 r. Paweł VI ogłosił ją i św. Katarzynę ze Sieny - jako pierwsze w dziejach kobiety - doktorami Kościoła powszechnego.

Bywa nazywana - w odróżnieniu od św. Teresy z Lisieux, czyli św. Teresy od Dzieciątka Jezus, zwanej Małą Tereską – Teresą Wielką. Jej dzieła: Księga Życia, Twierdza wewnętrzna, Podniety miłości Bożej, Droga Doskonałości czy Poezje, zaliczane są do klasyki renesansowej literatury hiszpańskiej i należą do pereł piśmiennictwa katolickiego. Choć są adresowane do kierowników duchowych i karmelitanek bosych mają charakter uniwersalny i dlatego sięgają po nie kolejne pokolenia chrześcijan. Opisuje w nich drogę życia wewnętrznego prowadzącą do zjednoczenia z Bogiem, aż po mistyczne zaślubiny z Chrystusem.