Na teatralnej ARCE

– Przychodzimy, żeby z nutą radości wyrazić wdzięczność za dar beatyfikacji – mówiła na początku spotkania s. Anna Rogozińska, dyrektorka SP nr 159 Sióstr Urszulanek. I rzeczywiście, była to cała partytura takich nut.

Sztuka łączy

Jedenaście szkół katolickich z Krakowa spotkało się 23 marca w wypełnionej po brzegi sali Nowohuckiego Centrum Kultury. Już po raz ósmy zorganizowane zostały Artystyczne Reminiscencje Katolickiej Akademii. ARKA to pomysł nauczycielek ze Szkoły Podstawowej nr 159 Urszulanek Unii Rzymskiej – Małgorzaty Kruczkowskiej-Olszewskiej i Adriany Cabak. Pomysł przedstawiły siostrze dyrektorce, która zdecydowała, że warto się spotykać, łączyć szkoły i raz w roku dzielić wspólnie sztuką.

Na wielkiej scenie

Ósme spotkanie było wyjątkowe, bo uczniowie po raz pierwszy wystąpili na tak dużej scenie i przed tak dużą publicznością. Okazało się bowiem, że chętnych do obejrzenia przeglądu było zdecydowanie więcej niż miejsca. Wcześniejsze reminiscencje odbywały się w auli księży misjonarzy, czy też w placówce sióstr nazaretanek na os. Kurdwanów.

Bez konkursu

Na czym polegają reminiscencje? Każda szkoła zgłasza swój występ taneczny, muzyczny lub teatralny. Po próbie generalnej występy zostają ułożone w jeden spójny program – koncert poświęcony Janowi Pawłowi II. Spotkanie nie jest konkursem, ale wymianą doświadczeń, prezentacją i formą integracji szkół katolickich. Oprócz występów wszyscy widzowie mogli również oglądnąć prace plastyczne opatrzone motywem: „Zło dobrem zwyciężaj”, które towarzyszyły imprezie.

Praca i talenty

– Uczniowie pod kierunkiem nauczycieli przygotowują występ reprezentujący szkołę, w ten sposób dzielą się talentami i dziękują Bogu za ich dar. Z przyjemnością rokrocznie obserwujemy rozwój ARKI, czyli ogrom pracy włożonej w nauczanie i rozwijanie talentów dzieci i młodzieży. Nauczanie przez sztukę kształtuje młode pokolenie do odbioru i tworzenia kultury. Od początku ARKA odbywa się w hołdzie Janowi Pawłowi II, który zachęcał młodych, żeby rozwijali swoje talenty i realizowali siebie właśnie w taki sposób. Pierwszy raz w tym roku dzieci miały okazję wystąpić na tak dużej sali, ale cieszymy się, bo dzięki temu było nas więcej. Aktorzy przystosują się do każdej sceny, ale chodziło o to, żeby dać możliwość obejrzenia występów dzieci ich rówieśnikom, jak również rodzinom, znajomym.