Często się słyszy o osobach życia konsekrowanego. Do tej pory sądziłam, że do grona tych osób należą tylko siostry zakonne, ale ostatnio w Katechizmie przeczytałam o życiu konsekrowanym osób świeckich, a dokładnie „Dziewice i wdowy konsekrowane” (922-924). Co zrobić aby dołączyć do osób życia konsekrowanego?
Wiesława
„W obrębie różnych stanów życia i rozmaitych powołań Kościół, jako jedna i ta sama tajemnica, objawia i przeżywa nieskończone bogactwo tajemnicy Jezusa Chrystusa (…). Św. Ambroży mówi: «Na łące Kościoła świętego… tu możesz zobaczyć kwiaty dziewictwa, ówdzie wdowieństwo z powagą wyrasta jak nizinne bory, gdzie indziej bogaty łan ślubów błogosławionych przez Kościół napełnia wielkie spichrze świata plonem obfitym, a tłocznie Pana Jezusa owocem bujnych winorośli – bogatym owocem chrześcijańskich zaślubin»” (Christifideles laici, 55).
Powołania rodzą się na gruncie żywej wiary Kościoła. To ona jest pierwszym kryterium prawdziwości powołania (nie zaś osobiste pragnienie). Odczuwając wezwanie Boże należy poddać je ocenie i weryfikacji Kościoła.
Jeśli chodzi o praktyczną realizację pragnienia poświęcenia życia Bogu, warto na początek porozmawiać ze swoim spowiednikiem. On najlepiej zna Twoje życie z wiary. Kolejnym etapem może być rozmowa z proboszczem parafii zamieszkania. Osoby konsekrowane nie tworzą bowiem wspólnot, lecz pozostają w swoich miejscach zamieszkania. „Osoby te (…), konsekrują swój stan życia, aby poświęcić się modlitwie i służbie Kościołowi” (Vita Consecrata, 7). Proboszcz wskaże zapewne kapłana, który odpowiada ze konsekrowane wdowy i dziewice na terenie diecezji. W Archidiecezji Poznańskiej jest nim ks.
Tomasz Tomczak, proboszcz w Tuchorzy.
Po stronie człowieka. Po stronie Ewangelii.
Wypróbuj za 1 zł przez miesiąc lub od razu zakup subskrypcję na rok i oszczędź pieniądze.
Artykuł pochodzi z numeru 32/2009
