Młodzi budowniczy Kościoła

Patrząc na młodych, którzy przyjechali do Sydney z różnych zakątków świata, trudno było nie odnieść wrażenia, że mimo różnic w narodowości, rasie, wieku, płci, wykształceniu czy mentalności tworzą oni jedną wielką rodzinę Bożą. Podkreślał to zresztą wielokrotnie sam Papież. Już podczas przemówienia powitalnego Benedykt XVI wyliczał regiony świata, z których młodzi przybyli, by wspólnie z następcą św. Piotra przeżywać Ś ęp wiatowe Dni Młodzieży; wyliczenie to zakończył słowami: „Nieważne skąd jesteśmy, najważniejsze, że jesteśmy w końcu tutaj w Sydney. Jesteśmy tu na tym świecie razem, jako wielka Boża rodzina, jako uczniowie Chrystusa umocnieni Jego Duchem, aby świadczyć wszystkim o Jego miłości i prawdzie!”. Podczas niedzielnej Mszy św. Papież mówił do młodych: „Zobaczyliśmy Kościół takim, jakim naprawdę jest: Ciało Chrystusa, żyjąca wspólnota miłości, rozumiejący się ludzie z każdej rasy, kraju, języka, każdego czasu i miejsca, w jedności zrodzonej z naszej wiary w zmartwychwstałego Pana”. Obecność młodzieży w Sydney i reakcje na słowa Papieża nie pozostawiają złudzeń: młodzi pragną trwania we wspólnocie wiary. Aby jednak życie we wspólnocie Kościoła przynosiło konkretne owoce, domaga się zrozumienia istoty Kościoła, a co za tym idzie zrozumienia posłannictwa Jezusa Chrystusa i pokochanie Go jako Tego, w którym objawił się sam Bóg. Chrystus jest bowiem kamieniem węgielnym budowli Bożej. Jak napisali ojcowie soborowi w konstytucji dogmatycznej „Lumen gentium”: „Na tym fundamencie Apostołowie budują Kościół, od Niego też bierze on swąmoc i spoistość” („Lumen gentium”, 6). A zatem, aby zrozumieć i pokochać Kościół, trzeba zrozumieć i pokochać Boga w Jezusie Chrystusie. Boga odkrywamy zaś w modlitwie – codziennej, osobistej w ciszy serca i przed Najświętszym Sakramentem oraz w modlitwie liturgicznej w sercu Kościoła, jak zaznaczył w homilii Benedykt XVI.