Zostań z nami Panie!

W epoce naznaczonej przez nienawiść, egoizm, pragnienie niewłaściwie rozumianego szczęścia, upadek obyczajów, brak wzorców ojcostwa i macierzyństwa, nietrwałości wielu młodych rodzin, tak liczne przejawy ludzkiej słabości i krzywdy wyrządzane młodym, patrzymy na Ciebie, Jezusie w Eucharystii, z nową nadzieją. Choć jesteśmy grzeszni, ufamy Twemu Boskiemu Miłosierdziu. Zwracamy się do Ciebie słowami uczniów z Emaus: „Mane nobiscum, Domine! – Zostań z nami, Panie!”. W Eucharystii oddajesz Ojcu wszystko, co od Niego pochodzi, i w ten sposób urzeczywistnia się głęboka tajemnica sprawiedliwości oddawanej przez stworzenie swemu Stworzycielowi. Ojciec niebieski stworzył nas na swój obraz i swe podobieństwo; od Niego otrzymaliśmy dar życia, które uznajemy za tym cenniejsze – od samego początku aż do samej śmierci – im bardziej jest zagrożone i poddawane manipulacjom. (...) A kiedy Cię adorujemy, nie sposób nie myśleć o tym, co powinniśmy czynić, by oddać Ci chwałę. Czyż jednak zarazem można nie przyznać racji św. Janowi od Krzyża, który mawiał: „Ci, którzy są bardzo aktywni i sądzą, że obejmują cały świat swymi kazaniami i zewnętrznymi czynami, nie pamiętają, że więcej pożytku przynieśliby Kościołowi i milsi byliby Bogu, nie mówiąc już o dobrym przykładzie, jaki mogliby dać, gdyby przynajmniej połowę tego czasu poświęcili na modlitwę do Niego?”. Pomóż nam, Jezu, zrozumieć, że aby „działać” w Twoim Kościele, także na polu tak pilnej nowej ewangelizacji, trzeba nauczyć się przede wszystkim  „być”, czyli trwać przy Tobie na adoracji, w Twoim słodkim towarzystwie. Tylko ze ścisłej komunii z Tobą wypływa autentyczna, skuteczna, prawdziwa działalność apostolska. 

Czuwanie młodzieży z Rzymu i regionu Lacjum w Bazylice św. Jana na Lateranie, 17.03.2005 r.