Ofiarna i mężna

Gdyby żyła wśród nas, właśnie obchodziłaby 93. rocznicę urodzin. Wspominam śp. siostrę Cecylię Skrocką ze Zgromadzenia Wspólnej Pracy od Niepokalanej Maryi, którą Bóg powołał do siebie 6 września 2006 r.

Cecylia Skrocka urodziła się 29 lipca 1914 r. w Przywieczerzynku; w tym też roku została ochrzczona w kościele parafialnym w Lubaniu. Do Zgromadzenia Sióstr Wspólnej Pracy od Niepokalanej Maryi wstąpiła 18 grudnia 1935 r. Pierwsze śluby złożyła w 1937 r., a profesję wieczystą 2 sierpnia 1945 r.

Główną misją s. Cecylii było wychowywanie i katechizowanie dzieci (w zgromadzeniu ukończyła kurs pielęgniarski i katechetyczny). Wraz z s. Leonią Laguną organizowała sierociniec w Zduńskiej Woli, zakładała przedszkole w Gdańsku, była wychowawczynią w przedszkolu w Poznaniu, katechizowała w Lipnie (par. Wniebowzięcia NMP), gdzie mężnie broniła domu, który usiłowały przejąć władze państwowe. W konsekwencji została osadzona czasowo w areszcie w Bydgoszczy. Przez ponad 20 lat uczyła religii we Włocławku (par. św. Stanisława BM) i jednocześnie w Lubrańcu (par. św. Jana Chrzciciela). Była lubiana przez dzieci, młodzież i rodziców – serdeczne więzi z wychowankami przetrwały lata. Cieszyła się też uznaniem duchowieństwa, nauczycieli i katechetów. Sprawdzona jako opiekunka niepełnosprawnych, biednych rodzin, kobiet oczekujących potomstwa, zaradzała potrzebom wedle możności, pomagała też duchowo, polecając w modlitwie wstawiennictwu Matki Bożej Niepokalanej.

Wiele osób może zaświadczyć, jak bardzo s. Cecylia kochała swoje zgromadzenie zakonne: pragnęła jego dobra, troszczyła się o nowe powołania. Radosna, towarzyska, gościnna i dyskretna, potrafiła okazywać wdzięczność i dostrzegać dobro w otoczeniu. Interesowało ją życie Kościoła na świecie i w Polsce: czytała prasę katolicką, słuchała radia. Uzyskanymi informacjami chętnie dzieliła się z innymi. Pielęgnowała życie duchowe, w codziennych modlitwach wnosząc intencje m.in. o wierność Chrystusowi i o świętość dla kapłanów. Jej radość wynikająca z bliskiego obcowania z Chrystusem i męstwo w stawianiu czoła trudnym sytuacjom zbliżały do niej ludzi, dając im poczucie bezpieczeństwa.

6 września 2006 r. zakończyło się trwające 92 lata ziemskie życie s. Cecylii Skrockiej (71 lat przeżyła w zgromadzeniu zakonnym). Uroczystość żałobna z udziałem duchowieństwa, sióstr i wiernych świeckich odbyła się dwa dni później. W kościele Najświętszego Serca Jezusowego we Włocławku koncelebrowanej Mszy św. przewodniczył i homilię wygłosił ks. prał. Marian Włosiński, a na cmentarzu zmarłą żegnał ks. kapelan Wincenty Góralczyk. We wzruszających słowach mówił o postawie wiary s. Cecylii i o ostatnich godzinach jej życia. O wiele wcześniej świadomie przygotowywała się do śmierci i ze spokojem oczekiwała spotkania z Panem Jezusem.