Dzień Życia Konsekrowanego

W święto Ofiarowania Pańskiego obchodziliśmy w Kościele Dzień Życia Konsekrowanego. Trzeba tu przypomnieć nauczanie Papieża Jana Pawła II, który mówi o tym, że śluby zakonne - w wymiarze świadectwa - są również prorocką odpowiedzią na trzy główne wyzwania i prowokacje świata. I tak "radosna praktyka doskonałej czystości" jest bezpośrednią odpowiedzią na hedonistyczną kulturę, często sprowadzającą płciowość do rangi zabawy, towaru lub kultu. Profesja ewangelicznego ubóstwa, połączonego z solidarnością i miłosierdziem, czyli życie pracowite, w prostocie, umiarkowaniu i wyrzeczeniu oraz w zależności od przełożonych - jest czytelną odpowiedzią na prowokacje materialistycznej żądzy posiadania, lekceważącej słabszych i zasady społecznej sprawiedliwości. Ślub posłuszeństwa, czyli podporządkowanie przełożonym własnej woli, jest skuteczną odpowiedzią na trzecie wyzwanie świata, pojmującego wolność opacznie, oddzielając ją od prawdy i norm moralnych (zob. adhortacja apostolska "Vita consecrata" [87-92], List pasterski o życiu konsekrowanym na niedzielę 31 stycznia 1999 r.).

W środę 2 lutego bp pomocniczy Stanisław Gębicki przewodniczył w bazylice katedralnej we Włocławku diecezjalnym obchodom Dnia Życia Konsekrowanego. Wspólnie z nim Mszę św. celebrowali: bp senior Bronisław Dembowski oraz dwudziestu czterech kapłanów zakonnych i diecezjalnych. Na liturgii zgromadziło się blisko 250 przedstawicieli męskich i żeńskich zgromadzeń zakonnych, których domy znajdują się na terenie diecezji.

W homilii ks. prał. Antoni Poniński mówił do zakonnic i zakonników: - W Dniu Życia Konsekrowanego wypada przyjrzeć się krytycznie temu, co człowiek wnosi w akcie ofiarowania: czy swoje życie, czy okruchy życia? Nie możemy liczyć tylko na siebie - gdyby bowiem Bóg nie dokładał swojej miłości do naszej, nikt z nas nie byłby zdolny wytrwać w powołaniu, którym go Bóg obdarzył. A na zakończenie dodał: - Stajemy w dniu Ofiarowania Pańskiego, aby razem z Symeonem prosić: daj siłę, abym się nie wycofał, abym mógł wypełnić swoją ofiarę, abym mógł wypełnić swoje powołanie i powtórzyć dosłownie słowa: "Teraz możesz puścić sługę swego w pokoju".

Po Mszy św. osoby konsekrowane zebrały się w seminaryjnej Auli Stefana Kard. Wyszyńskiego, gdzie klerycy wystawili dramę "Misterium zbawienia".

W diecezji włocławskiej żyje i pracuje blisko 558 osób zakonnych. Osiemnaście domów mają męskie zgromadzenia zakonne: franciszkanie, franciszkanie konwentualni, karmelici, kameduli, marianie, misjonarze św. Rodziny, orioniści, paulini, salezjanie i bracia pocieszyciele z Getsemani. Dwa spośród zgromadzeń: orioniści i misjonarze św. Rodziny mają swoje seminaria w Zduńskiej Woli i Kazimierzu Biskupim. Obecnie na terenie diecezji pracuje 113 kapłanów i 30 braci zakonnych. Niektóre ze zgromadzeń realizują specyficzne charyzmaty, np. orioniści prowadzą w Zduńskiej Woli schronisko dla bezdomnych, bracia pocieszyciele z Getsemani są duszpasterzami i opiekunami duchowymi osób odbywających wyroki pozbawienia wolności w zakładzie karnym we Włocławku, franciszkanie konwentualni z Radziejowa Kujawskiego prowadzą Franciszkański Zakon Świeckich, Świecką Młodzież Franciszkańską, a także jadłodajnię dla dzieci i ubogich.

W diecezji jest 25 żeńskich instytutów życia konsekrowanego. W 53 domach żyje i pracuje 415 zakonnic. Największą liczbę placówek - jedenaście - ma Zgromadzenie Sióstr Wspólnej Pracy od Niepokalanej Maryi. Zakonnice zajmują się głównie katechizacją dzieci i młodzieży, pracą charytatywną, prowadzeniem przedszkoli, zakładów opiekuńczych i schronisk. Schronisko dla bezdomnych prowadzą m.in. siostry albertynki we Włocławku. W diecezji są trzy zakony kontemplacyjne: dwa żeńskie - bernardynki w Warcie, karmelitanki bose we Włocławku oraz jeden męski - kameduli w Bieniszewie.