Wincenty Pallotti

Wincenty Pallotti urodził się 21 kwietnia 1795 roku w Rzymie, jako trzecie z dziesięciorga dzieci Magdaleny de Rossi i Piotra Pallottiego. Po ukończeniu szkoły gimnazjalnej zapisał się na studia filozoficzne, a potem teologiczne na papieskim uniwersytecie ,,Sapienza”, które uwieńczył podwójnym doktoratem. Święcenia kapłańskie otrzymał w Rzymie 16 maja 1818 roku. Jako doktor filozofii i teologii i magister filologii greckiej wykładał na uniwersytecie, był także ojcem duchownym w wyższym seminarium rzymskim. Przez pewien czas pełnił funkcję duszpasterza wojskowego w państwie kościelnym. Tworzył szkoły wieczorowe, stowarzyszenia cechowe dla robotników, sierocińce i ochronki dla dziewcząt. 4 kwietnia 1835 roku założył Zjednoczone Apostolstwo Katolickie, charakteryzujące się nowatorskim programem duszpasterskim, który opiera się na współpracy świeckich i duchownych. Na czele Zjednoczenia miała stać nowa rodzina zakonna, Stowarzyszenie Apostolatu Katolickiego (SAC), które miało spełniać zadanie animatora wszystkich dzieł katolickiego apostolatu. Do dziś centralną część tego dzieła stanowią księża i bracia pallotyni oraz siostry pallotynki. Wincenty Pallotti zmarł 22 stycznia 1850 roku z powodu choroby, której nabawił się, spowiadając w zimnym kościele, oddawszy swój płaszcz żebrakowi.