Non omnis moriar

W niedzielę 1 lipca do parafii św. Marcina w Kazimierzu Biskupim przybył biskup włocławski Wiesław Alojzy Mering. Pod jego przewodnictwem w kościele św. Izaaka sprawowana była Najświętsza Ofiara, jako dziękczynienie za życie zmarłych, których szczątki spoczywają na kazimierskim cmentarzu parafialnym.

Podczas Eucharystii pasterz diecezji poświęcił odnowiony krzyż i figury z belki tęczowej. Uczestnictwo w Mszy św. było również okazją do przyjrzenia się w dużej części odrestaurowanej, drewnianej świątyni z 1640 r. Już wcześniej odnowiono główny ołtarz, a w ostatnim czasie po raz drugi wykonano woskowanie i blankowanie ścian wewnętrznych. Możemy też pochwalić się nową instalacją odgromową.

Homilię wygłosił ks. Michał Sadowski, ongiś wikariusz parafii św. Marcina, a obecnie student Uniwersytetu św. Tomasza Rzymie. Jesteśmy z niego dumni i wdzięczni mu za pamięć. Ks. Sadowski powiedział m.in.: – Spotykamy się na cmentarzu parafialnym z dwóch powodów; jednym jest dziękczynienie za życie ludzi, którzy odeszli z tego świata do wieczności, a drugim poświęcenie odrestaurowanego wnętrza kościoła. Myśląc o obydwu powodach spotkania, można by sądzić, że rzeczywistości te nie dotykają się, że odnoszą się tylko do świata zmarłych, lecz one są pomostami pomiędzy nami żywymi a nimi żyjącymi po śmierci.

Oprócz ks. bp. Meringa i ks. Sadowskiego gościliśmy wikariusza

biskupiego na rejon koniński ks. prał. Wojciecha Kochańskiego, dziekana dekanatu konińskiego drugiego ks. prał. Henryka Włoczewskiego i dziekana dekanatu nieszawskiego ks. prał. Grzegorza Karolaka, a także diecezjalnego konserwatora zabytków ks. Piotra Sierzchałę. Pasterz diecezji był pełen uznania dla proboszcza par. św. Marcina, ks. kan. Dariusza Kalińskiego, za inwencję i pracę na rzecz renowacji kościoła św. Izaaka. Dziękował też za obrazki, które otrzymał od ks. proboszcza, a które będą służyć szerzeniu kultu świętych Pięciu Braci Męczenników i sławieniu Kazimierskiej Madonny.

Po Eucharystii ks. biskup poświęcił znicze – symbole naszej wdzięczności zmarłym za dar ich życia. Następnie w otoczeniu prezbiterów, parafian i gości złożył je na grobach spoczywających na cmentarzu księży.