Przestrogi Hermasa (II w.) przed chwiejnością

„Pozbądź się chwiejności i nie miej nigdy wątpliwości prosić o cokolwiek Boga myśląc sobie: „Jakżeż mogę Pana prosić, a potem otrzymać, kiedy tyle razy przeciwko Niemu zgrzeszyłem?” Nie myśl tak, ale z całego serca zwróć się do Pana (Jr 24, 7) i proś Go niezachwianie, a poznasz wielkie miłosierdzie Jego: nie opuści cię, ale spełni prośbę twej duszy.

Albowiem Bóg nie jest jak ludzie, którzy chowają urazę. Nie, On urazy nie pamięta i lituje się nad swoim stworzeniem. Ty więc oczyść swe serce od wszystkich marności tego świata i z tego, co się rzekło, i proś Pana, a wszystko otrzymasz, i wszystkie twe prośby zostaną wysłuchane, jeśli tylko będziesz prosił Pana niezachwianie. Jeśli jednak zwątpisz w swym sercu, nie spełni się żadna prośba twoja. Którzy bowiem wątpią o Bogu, to właśnie ludzie chwiejni; nie otrzymają więc zgoła niczego, o co proszą. Którzy zaś mają wiarę doskonałą, proszą o wszystko z ufnością w Panu (Ps 3, 13 itd.) i otrzymują, bo proszą niezachwianie, bez najmniejszego zwątpienia (Jk 1, 6n).

Otóż każdy mąż chwiejny, o ile się nie nawróci, z trudnością dostąpi zbawienia. A więc oczyść swe serce z chwiejności, przyoblecz się w wiarę, bo w niej jest siła, i wierz Bogu, że otrzymasz wszystko, o co prosisz. Jeśli zaś kiedy błagałeś Pana o spełnienie jakiejś prośby i długo czekasz na jej wysłuchanie, nie chwiej się, że nie otrzymałeś dość prędko, o co twa dusza prosiła. Otóż zapewne dla doświadczenia ciebie, albo dla przewinienia, o którym nie wiesz, otrzymujesz tak późno to, o co prosiłeś. A zatem nieustannie proś o to, czego twa dusza pragnie, a otrzymasz.

„Ojcowie żywi” t. 1, Kraków 1978