Listy do redakcji

Bezowocne połowy „PK” 16/2007

Powracając myślami do Ewangelii przypominającej scenę znad Jeziora Tyberiadzkiego i puste sieci apostołów wracających z połowu, nasuwają mi się pewne refleksje. Takie bezowocne połowy odkrywa w swoim życiu człowiek żyjący bez Boga. Sieci, które on wyrzuca z wody życia, są często podziurawione przez grzech i sięgają tylko po to, co służy do zaspokojenia własnych pragnień. Takie życie jest bezsensowne, a owoce tego życia są bez smaku – o ile w ogóle są. Jak dobrze wiemy, w Ewangelii jest także mowa o zachowaniu uczniów po tym, jak dostrzegli Jezusa. Jeden z nich tak bardzo nie mógł się doczekać spotkania z Jezusem, że wskoczył do wody, reszta dopłynęła łodzią później. Czy my nie jesteśmy często tymi uczniami, którzy siedzą w łodzi i czekają aż ona dopłynie? Jezus codziennie na nas czeka na brzegu. Powinniśmy więc być jak ów uczeń, który wskoczył do wody, i na co dzień podążać z niecierpliwością do Jezusa, w którym jest nasze ukojenie.

Nutka

Przeżyć I Komunię św. „PK” 18/2007

Z całego serca dziękuję za bardzo dobre artykuły zamieszczone w „Przewodniku Katolickim” (nr 18/2007), poświęcone trosce duszpasterskiej o właściwe przeżycie I Komunii Świętej. Dziękuję zwłaszcza za tekst p. Adama Suwarta i świadectwo p. Natalii Budzyńskiej dotyczące wczesnej Komunii św. Pozwolę sobie dodać, że praktykę wczesnej Komunii świętej bardzo pochwalał nasz umiłowany Ojciec Święty Jan Paweł II. Między innymi w książce „Wstańcie, chodźmy!” tak pisze: „Wzruszające świadectwo miłości pasterskiej wobec dzieci dał mój poprzednik św. Pius X, przez decyzję dotyczącą Pierwszej Komunii świętej. Nie tylko obniżył wiek konieczny, by móc przystąpić do Stołu Pańskiego, z czego i ja skorzystałem w maju 1929 roku, ale także otworzył możliwość przyjęcia Komunii świętej jeszcze przed ukończeniem siódmego roku życia, jeśli dziecko wykazuje wystarczające rozeznanie. Duszpasterska decyzja o wczesnej Komunii świętej warta jest pochwały i przypomnienia. Przyniosła wiele owoców świętości i apostolstwa wśród dzieci, sprzyjając także rozwijaniu się powołań kapłańskich”.

ks. Marcin Węcławski