Spektakl z przesłaniem

Aż czterokrotnie na deskach sceny Soleckiego Centrum Kultury wystawiono widowisko pt. „Tajemnice Krzyża”, w którym brała udział Młodzieżowa Grupa Teatralna z Solca Kujawskiego, a także członkowie rynarzewskiego zespołu muzycznego „Echo”.

Scenariusz sztuki powstał na podstawie tekstu Doroty Bożątka z Rybnika. Chciano ukazać, jak ważnym symbolem i motywem jest dla człowieka krzyż. – Potocznie mówimy: „Każdy ma swój krzyż!”. Rzeczywiście. Trzeba tylko stawiać pytanie: „Jak się z nim mierzymy? On może i powinien być drogą do duchowej przemiany. Ileż jednak mocy potrzeba do niesienia „codziennego krzyża”?! Dziękuję Tomkowi Rudnemu, pomysłodawcy spektaklu, wszystkim młodym artystom, że podjęli ten fundamentalny, trudny temat… – komentowała Regina Osińska, dyrektor Soleckiego Centrum Kultury.

Przywracajmy godność symbolice krzyża!

Na krzyż człowieka składają się wszelkie bolączki i cierpienia – jest to na przykład kalectwo, brak pracy, depresja… Przedstawienie pokazało, w artystyczny sposób, iż zło, które wzajemnie sobie wyrządzamy, składa się zawsze na Krzyż Chrystusa. Nasze grzechy mają poważne konsekwencje. Golgotą dla Jezusa jest zimne, obojętne i egoistyczne serce człowieka. Ludzie odrzucający krzyż, negujący cierpienia, odrzucają samego Chrystusa. Wolą żyć z dnia na dzień, nie chcąc zdawać sobie sprawy, iż elementem każdego życia jest… śmierć. To było przesłaniem soleckiego przedstawienia. Przesłaniem bardzo „oszczędnie”, lecz dobitnie wyrażonym. W „Tajemnicach Krzyża” nie użyto wielu rekwizytów, bogatej scenografii. Nie byli nawet w tym przedstawieniu najważniejsi wykonawcy, ale stojący na scenie krzyż. – Każdy z nas dokonuje radykalnego wyboru drogi życia… – przypomniał ks. Maciej Musiał. – Musimy decydować, czy idziemy za Chrystusem, z krzyżem, nawet na Golgotę, czy raczej pragniemy zostawić Chrystusa i iść za tym, co proponuje świat. Wybór nie jest łatwy – w człowieku nieustannie toczy się wewnętrzna walka, zmaganie między dobrem a złem, co w „Tajemnicach Krzyża” także zostało obrazowo ukazane. Wiemy jednak, że naśladowanie Chrystusa prowadzi przez śmierć, ale wiedzie do chwały zmartwychwstania! Nieraz patrzę na ludzi, którzy wykonują znak krzyża, jakby „odganiali muchy”. Myślę sobie: ci chyba jeszcze swego krzyża nie wzięli. Nie pojęli. Wydaje się, że prosty chrześcijański gest, czyniony na początku i na końcu modlitwy, musi być przeniknięty świadomością jego wielkiego znaczenia. Przywracajmy więc mu godność! Dobrym tego początkiem były także soleckie „Tajemnice Krzyża” – stwierdził kapłan.

Beata Dygasiewicz

Opracował AG