Pamięci Księdza Jana Twardowskiego

«Błogosławione łono, które Cię nosiło i piersi, które ssałeś». Lecz on rzekł: «Owszem, ale przecież błogosławieni ci, którzy słuchają słowa Bożego i zachowują je»

Słowa te były dla Ciebie oczywiste i jasne

bo

nie przyszedłeś Pana nawracać...

na osiołku...

Stukałeś do nieba...

– w tytułach tomików wierszy

powiedziałeś o sobie najprościej

wszystko co trzeba

Kto Cię nie znał pomyśli – żeś na przekór

z humorem

wziął się i umarł

a Tyś oczy otworzył w Wieczności

by teraz ludzką poezję aniołom przekładać

na język Boży

Wiem to na pewno bo miałeś szczęście

w tomiku „stukam do nieba”

dedykację popełnić dla mnie

by swym szczęściem podzielić się ze mną

Biorę więc tomik do ręki i czytam:

„z powrotem piątek

słońce umiera

nie widać

jeśli jest miłość przestań się martwić

i śmierć się przyda”