Pamięć nie umiera

Siedemnastego lutego br. minie piąta rocznica tragicznej śmierci kapłana diecezji włocławskiej, długoletniego misjonarza w Zambii śp. ks. Mariana Kołackiego.

Śmierć tak bardzo zasłużonego kapłana misjonarza była wielkim, bolesnym przeżyciem dla katolików żyjących w Zambii – w diecezji Mpika i dla Polaków, zwłaszcza dla wspólnoty stanowiącej Kościół diecezjalny włocławski. Ksiądz Marian poniósł śmierć pod kołami autokaru jadącego z Lusaki do Dar-Es-Salaam w Tanzanii, późnym wieczorem w sobotę 17 lutego 2001 r. Do tragicznego zdarzenia doszło w pobliżu szpitala misyjnego w Chilondze, gdzie kapłan był od kilku lat proboszczem. Sprawcy wypadku, kierowcy autokaru, jechali z nadmierną prędkością. Zostali aresztowani przez policję zambijską w pobliżu granicy z Tanzanią. Mimo upływu lat szczegółowe okoliczności śmierci ofiary wypadku są nadal nieznane.

Piszący te słowa był delegatem ówczesnego ordynariusza diecezji włocławskiej bp. Bronisława Dembowskiego na uroczystość pogrzebową ks. Mariana Kołackiego. Brały w niej udział wielkie tłumy płaczących ludzi, duchowieństwo reprezentowali arcybiskup z Kasamy, dwaj biskupi, kapłani diecezjalni i zakonni. Pogrzeb był nie tylko wielką manifestacją, ale i dowodem żywej wiary i wdzięczności tamtejszego ludu. Przez trzy dni i noce w miejscowym kościele trwały nieprzerwanie modły o spokój duszy zmarłego duszpasterza. W mowie nad trumną powiedziałem: „Niech ci drogi Księże Marianie ziemia zambijska lekką będzie. Lud afrykański, który tak bardzo umiłowałeś, niech modli się za ciebie. My, w twojej macierzystej diecezji włocławskiej, nie zapomnimy o tobie. Dobry Jezu, a nasz Panie, daj mu wieczne spoczywanie. Kafikeni Mukway Ba Father Marian Kołacki Tukamona ku Mulu. Do zobaczenia w niebie”.