Życzenia Arcybiskupa Poznańskiego na Boże Narodzenie 2006

Umiłowani Archidiecezjanie!

Liturgia nocy Bożego Narodzenia przywołuje słowa zaczerpnięte z Księgi proroka Izajasza:

Naród kroczący w ciemnościach

ujrzał światłość wielką;

nad mieszkańcami kraju mroków

światło zabłysło (Iz 9, 1).

Światło oznacza poznanie, oznacza prawdę, która jest przeciwieństwem mroku, kłamstwa i niewiedzy. Światło dające ciepło oznacza także miłość. Gdzie jest miłość – jest światło; gdzie jest nienawiść – tam panuje ciemność.

Zawarta w Księdze Proroka Boża obietnica, znalazła swoją pełną realizację w przyjściu na świat Jezusa Chrystusa. W betlejemskiej stajence ukazała się światłość wielka, która nigdy nie zagaśnie. To Chrystus jest światłością prawdziwą, która oświeca każdego człowieka (J 1, 9). Rozsiewając w świecie swoje światło, Chrystus objawia nową, zbawczą rzeczywistość i udziela łaski potrzebnej do nowego życia. Przychodzi dzielić z człowiekiem historię, ubóstwo, niepewność, ażeby człowiek odzyskał utraconą przez grzech bliskość Boga. Przynosi na świat pokój, sprawiedliwość, wolność, prawdę, miłość.

Gdzie rodzi się wiara w Boga, który stał się Człowiekiem, tam rozkwita miłość – dobroć dla innych, troska o słabych i cierpiących, łaska przebaczenia. Strumień miłości i prawdy – mówi Ojciec Święty Benedykt XVI – wychodzi z Betlejem i biegnie przez stulecia, czego szczególnym znakiem są święci.

Światłość Betlejemskiej Nocy dosięgła wielu serc – wielu jest ludzi starających się żyć tak, jak wskazuje Chrystus. Równocześnie jednak wciąż nie brakuje mroku. Czasami zdaje się, że on się wręcz nasila. A Bóg ciągle szuka ludzi, którzy będą „synami światła”, a nie „synami ciemności”.

Drodzy Archidiecezjanie!

Klękając przed żłóbkiem razem z Wami dziękuję Bogu za Światło Betlejemskiej Nocy. Razem z Wami proszę o łaskę mocnej wiary dla wszystkich i życzę, byście ufnie postępowali za Chrystusem, który jest Światłością świata.