Tajemnica Jana Pawła II

Z Wandą Różycką - Zborowską, reżyserką dołączonego do „Przewodnika” filmu „Pójdź za mną. Testament Jana Pawła II”, rozmawia Natalia Budzyńska

Skąd pojawił się pomysł stworzenia filmu o Janie Pawle II? Czy wynikało to z Pani wewnętrznej potrzeby?

– Myślę, że taki film każdy z nas nosi w sobie. Producent Przemysław Hauser zadzwonił do mnie z propozycją realizacji filmu o Janie Pawle II. Było to na początku lutego 2005 roku, a więc jeszcze wtedy, gdy Ojciec Święty żył. Zgodziłam się, pojechałam do studia TV Promotion i zobaczyłam stertę kaset filmowych z telewizji watykańskiej, z których miałam korzystać. Wtedy dowiedziałam się, że ten film ma być „testamentem” Ojca Świętego. Trochę mnie to przeraziło, ale przyjęłam to zadanie jako swoją misję. W zaufaniu zwróciłam się o pomoc do ks. Marcina Węcławskiego. To on zaproponował scenarzystę ks. Stefana Moszoro-Dąbrowskiego i wpadł na pomysł rozmowy z panią dr Wandą Półtawską, która w tym czasie towarzyszyła choremu Ojcu Świętemu, leżącemu w szpitalu.

Pojechałam do Rzymu z przygotowaną dla niej listą pytań. Odpowiedziała mi na nie w trakcie kilku naszych porannych spotkań. Chcieliśmy poznać Jana Pawła II bliżej jako człowieka, chcieliśmy wiedzieć o nim możliwie jak najwięcej. Jednak nie to stało się głównym tworzywem filmu, choć ta wiedza była oczywiście potrzebna. W pracy nad dokumentem wnikliwie i długo zbieram potrzebne materiały, ale o ostatecznym kształcie filmu i tak decyduje to, co jest najważniejsze – natchnienia i to one mnie prowadziły.

W swoich poprzednich filmach interesowała się Pani pozornie szarymi ludźmi, którzy okazywali się niezwykli.

– Dotychczas rzeczywiście zajmowałam się ludźmi pozornie zwyczajnymi, takimi, których nie znamy, a okazali się być niezwykli. Są tacy, którzy żyją bardzo cicho i skromnie, jakby na boku świata, a mogą być dla nas przykładem, wzorem życia. Oni są święci i ja takich ludzi spotykam. Fascynuje mnie zwyczajność w człowieku, prostota i jednocześnie wielkość. Jan Paweł II był taką osobą – choć powszechnie znany i wielbiony, był jednocześnie człowiekiem niezwykłej prostoty, skromności i pobożności. On nieustannie się modlił.Nawet gdy był otoczony tłumami ludzi i wianuszkiem fotoreporterów, nie przestawał rozmawiać z Panem Bogiem. Przy nim doświadczaliśmy obecności samego Chrystusa. My fascynujemy się Janem Pawłem II, a on nam zawsze mówił: „Spójrz na Chrystusa. Pójdź za Nim!”. Jesteśmy wszyscy powołani do świętości, chodzi tylko o to, żeby to nasze powołanie odczytać i wypełnić, powiedzieć Panu Bogu „tak”. Sam Ojciec Święty był najlepszym przykładem wierności, bo kiedy usłyszał Jezusowe wołanie „Pójdź za Mną” – poszedł. Stąd tytuł filmu „Pójdź za mną. Testament Jana Pawła II”.

Nam, twórcom filmu zależało, aby ukazać coś z tajemnicy człowieka, który został dwieście sześćdziesiątym czwartym biskupem Rzymu i do ostatniego dnia wiernie pełnił to, co odczytał jako swoje powołanie. Dla mnie jest to tajemniczy plan Pana Boga, że pontyfikat Jana Pawła II został tak doskonale udokumentowany. Kamery towarzyszyły Ojcu Świętemu prawie bez przerwy i dzięki środkom filmowym możemy namacalnie zobaczyć jego świętość, jego pokorne poddanie się woli Bożej i działaniu Ducha Świętego. To wielki dar dla nas wszystkich.

Pracuje teraz Pani nad filmem o Benedykcie XVI.

– To jest obraz pod tytułem „Liczę na Was” o wizycie Benedykta XVI w Polsce, właśnie go kończę. W czasie tegorocznej pielgrzymki Benedykt XVI podążał śladami swojego poprzednika, więc powracamy w tym filmie do pierwszej pielgrzymki Jana Pawła II do Polski z 1979 roku. Scenarzystą jest również ks. Stefan Moszoro-Dąbrowski. Zakończyłam także zdjęcia do produkcji o pani Wandzie Półtawskiej i przygotowuję się do siedmioodcinkowego filmu dla telewizji publicznej o życiu Jana Pawła II.