E-mail z Lichenia: Raz w Polsce, raz na Litwie

W Sanktuarium Matki Bożej Licheńskiej 28 kwietnia przebywali biskupi litewscy i polscy, działający w Zespole ds. Wzajemnych Kontaktów. Duchowni zwiedzili sanktuarium, dyskutowali też o roli i znaczeniu tego miejsca w Kościele lokalnym.

Komisja mieszana, skupiająca duchowieństwo litewskie i polskie, istnieje od ponad dziesięciu lat. Tworzą ją: metropolita białostocki, biskupi ordynariusze drohiczyński i ełcki, przełożony Polskiej Prowincji Zgromadzenia Księży Marianów, biskupi ordynariusze wyłkowyski, kowieński i wileński oraz dziekan mariampolski.

Celem zespołu jest zbliżanie Episkopatów, Kościołów oraz mieszkańców Polski i Litwy. Biskupi spotykają się dwa razy w roku, naprzemiennie – raz w Polsce, raz na Litwie. Wymieniają się doświadczeniami, poznają realia obu krajów. Głównym tematem ostatniego spotkania były sanktuaria. Dlatego komisja spędziła sporo czasu w Niepokalanowie, skąd przyjechała do Lichenia. – Naszym celem jest pokazanie, jak dziś sanktuarium może głosić Ewangelię i jaką odpowiedź daje człowiekowi poszukującemu wartości i wiary – tłumaczył zasiadający w zespole ks. Paweł Naumowicz MIC, przełożony Polskiej Prowincji Zgromadzenia Księży Marianów.

Podczas zwiedzania sanktuarium goście zauważyli, że jest tu wiele wątków narodowych, m.in. pomniki stawiane ku czci kombatantów czy malarstwo patriotyczne. – Ta tematyka jest aktualna, bowiem ludzie nieodmiennie poszukują tożsamości narodowej – mówili duchowni. Ksiądz Naumowicz wyjaśniał, że w poświęconym Maryi sanktuarium nie poprzestaje się na samym Jej kulcie, ale przechodzi do działania i formowania człowieka; wykorzystywanymi ku temu narzędziami są Centrum Formacji Maryjnej oraz Licheńskie Centrum Pomocy Rodzinie i Osobom Uzależnionym. To ostatnie jest darem złożonym przez zgromadzenie na ręce Ojca Świętego Jana Pawła II. Marianom, którzy od prawie 60 lat są gospodarzami sanktuarium, zależy na budowaniu wokół tego miejsca dzieł miłosierdzia. Teraz zakonnicy zastanawiają się nad kolejną formą pomocy ludziom chorym i skrzywdzonym przez los.

W Licheniu biskupi spędzili kilka godzin. Następnie udali się do sanktuarium św. Józefa w Kaliszu.