Święci nie przemijają

W niedzielę, 28 sierpnia, w Sanktuarium Urodzenia i Chrztu św. Faustyny w Świnicach Warckich odbywają się uroczystości centralne ku czci apostołki Bożego Miłosierdzia.

Gdyby żyła, w czwartek 25 sierpnia upłynęłaby setna rocznica jej urodzin. Wierzymy, że w sposób szczególny jest wśród nas. Jest w swojej rodzinnej wiosce i parafii. Najszczęśliwsza, rozmiłowana w Bogu - św. Faustyna Kowalska.

Jadę drogą, którą Helenka Kowalska chodziła z Głogowca do kościoła parafialnego. Chodzę po podwórzu jej rodzinnego domu, dotykając jej śladów, patrzę na świat i samego siebie z tego miejsca porażającego ubóstwem i prostotą, wchodzę do domu jej narodzin. W izbie, w której przyszła na świat, ze wzruszeniem czytam słowa Jana Pawła II: "O Faustyno, jakże przedziwna była twoja droga! Czyż można nie pomyśleć, że to ciebie właśnie - ubogą i prostą córę polskiego ludu - wybrał Chrystus, aby przypomnieć ludziom wielką Bożą tajemnicę Miłosierdzia. Myślę o jej przedziwnej drodze, o wybraniu przez Chrystusa ze świnickiej parafii, z kościoła chrztu, który otrzymała 27 sierpnia 1905 r. i powołania, którego doświadczyła już w siódmym roku życia".

Kto by pomyślał, że domu położonego we wsi Głogowiec poszukiwać będą ludzie z wielu stron świata! Po co tu przybywają? Głogowiec nam, współczesnym ludziom, udziela ważnej i potrzebnej lekcji. Jest to lekcja głębokiej wiary i ufności wobec Boga, lekcja prostoty, zwyczajnego i cichego życia, w którym Bóg zajmuje centralne miejsce. Jest to również lekcja szczerej modlitwy i zdania się na Bożą Opatrzność, mimo doświadczania trudności i rozmaitych braków. To miejsce daje nam lekcję miłości Boga i ludzi oraz potrzeby chrześcijańskiego wychowania w rodzinie. Zwraca też uwagę na to, czym należy karmić serca i umysły dzieci od najmłodszych lat. Taki dom ukształtował serce przyszłej apostołki Bożego Miłosierdzia.

Święci nie przemijają, oni pragną świętości innych ludzi, także naszej.

Wracam z Głogowca do kościoła w Świnicach Warckich i przypominam sobie słowa: "Jak bardzo się mogłam modlić w tym kościółku, przypomniałam sobie wszystkie łaski, które w tym miejscu otrzymałam" (Dz. 400). Otrzymałaś, siostro Faustyno, niezwykłą łaskę. Przypomniałaś światu wielką tajemnicę Bożego Miłosierdzia, jak mówił Jan Paweł II - ową wstrząsającą tajemnicę. Niewysłowioną tajemnicę Ojca, której tak bardzo potrzebuje dzisiaj człowiek i cały świat. Twoje orędzie nie przeminęło. Ostatnie wydarzenia w Londynie z nową siłą i mocą wołają o miłość miłosierną, która jest zdolna przezwyciężyć nawet największe zło.

Święci nie przemijają. Sto lat to sporo czasu, ale mimo jego upływu "sekretarka Jezusa Miłosiernego" wciąż uczy nas głębi życia eucharystycznego. Uczy miłości i bezgranicznego zaufania Jezusowi. To jej zanurzenie w codzienną rzeczywistość - w świat zwykłych obowiązków sprawia, że jest ona wciąż tak bliska naszemu życiu, w którym każdy może odkrywać bliskość Chrystusa.