List kondolencyjny skierowany na ręce ks. Kardynała Eduarda Martineza Somalo

List kondolencyjny skierowany przez ks. Arcybiskupa Henryka Muszyńskiego na ręce ks. Kardynała Eduarda Martineza Somalo, Kardynała Kamerlinga Świętego Kościoła Rzymskiego po śmierci Ojca Świętego Jana Pawła II

Eminencjo,

Najdostojniejszy Księże Kardynale Kamerlingu,

w tak szczególnej chwili, w której Pan odwołał do wieczności swojego wiernego, oddanego całym sercem Kościołowi i ludziom, Sługę i Szafarza wielkich tajemnic Bożych, całe duchowieństwo ze swoimi biskupami, rodziny zakonne, wspólnoty seminaryjne i pozostały Lud Boży Świętego Kościoła Gnieźnieńskiego, łączą się z Kościołem powszechnym w bólu i modlitwie.

Archidiecezja Gnieźnieńska czuła się zawsze związana z Ojcem Świętym Janem Pawłem II bardzo szczególnymi więzami, sięgającymi jeszcze czasów Jego posługi na Stolicy Arcybiskupiej i Metropolitalnej w Krakowie. Więzy te zostały umocnione i przypieczętowane trzema pielgrzymkami papieskimi do naszej Archidiecezji.

Czujemy się spadkobiercami przesłania, które z Gniezna, Pierwszej Stolicy Polski i Miasta św. Wojciecha, Ojciec Święty skierował do Polski i Europy. Dziękujemy Bogu za szczególną łaskę, że razem z Ojcem Świętym dane nam było obchodzić milenijne rocznice śmierci i kanonizacji św. Wojciecha, a także przeżywać w duchowej z Nim łączności obchody tysiąclecia powstania pierwszej Metropolii i Archidiecezji na ziemiach polskich.

W 1979 r. w Gnieźnie, w wieczerniku naszego narodu, Ojciec Święty wskazał Kościołowi w Polsce drogę, która prowadzi nas ku jeszcze pełniejszemu doświadczeniu Wieczernika Zielonych Świąt, Krzyża i Zmartwychwstania. Ta chwila stanowiła moment zwrotny, nowy początek na ziemi polskiej i w Europie, a jednocześnie wytyczyła nam nowy program na XXI wiek.

Z inspiracji Jana Pawła II zrodziły się i trwają Zjazdy Gnieźnieńskie, modlitewne spotkania młodzieży na Polach Lednickich oraz różne inicjatywy duszpasterskie, które wpisały się już na stałe w życie Świętowojciechowego Kościoła Gnieźnieńskiego i są czytelnym potwierdzeniem prawdy, że świadectwo św. Wojciecha jest wciąż obecne i wciąż wydaje nowe owoce (Homilia Jana Pawła II, wygłoszona w Gnieźnie, 3.06.1997).

Nasza wspólnota archidiecezjalna trwa dzisiaj w głębokim zamyśleniu nad dziedzictwem, które Ojciec Święty nam pozostawił i pragnie być wierna temu dziedzictwu oraz ustawicznie je pogłębiać i pomnażać.

Zjednoczeni w modlitwie, prosimy Chrystusa Miłosiernego, aby przyjął do społeczności świętych swojego Sługę, który był i nadal pozostanie dla świata heroicznym świadkiem nadziei, a nam pozostawił najpiękniejsze świadectwo jak żyć i umierać w Panu.