Prawa dziecka

W kwietniu 1991 roku Polska ratyfikowała Konwencję Praw Dziecka, przyjętą w 1989 roku przez Organizację Narodów Zjednoczonych.

Zawiera ona 54 artykuły, mówiące o przestrzeganiu praw dziecka w różnych sferach życia.

W preambule Konwencji zawarte zostały podstawowe zasady, którymi powinny kierować się państwa podpisujące ją. Najważniejsza z nich, to uznanie, iż "wrodzona godność, równe i niezbywalne prawa wszystkich członków rodziny ludzkiej są podstawą wolności, sprawiedliwości oraz pokoju na świecie."

Konwencja mówi o tym, iż dzieci mają prawo do szczególnej troski i pomocy. Podkreśla wartość rodziny i stwierdza, że "dziecko dla pełnego i harmonijnego rozwoju swojej osobowości powinno wychowywać się w środowisku rodzinnym, w atmosferze szczęścia, miłości i zrozumienia".

Szczególną uwagę zwraca się na fakt, że we wszystkich krajach świata są dzieci żyjące w szczególnie trudnych warunkach, które wymagają też szczególnej troski.

W końcu Konwencja zwraca się do wszystkich publicznych i prywatnych instytucji opieki społecznej, sądów, władz administracyjnych, ciał ustawodawczych, aby we wszelkich działaniach dotyczących dzieci sprawą nadrzędną było najlepsze zabezpieczenie interesów dziecka.

Od 1 stycznia 2000 roku, w oparciu o Konstytucję RP i Konwencję o Prawach Dziecka, działa w Polsce Rzecznik Praw Dziecka.

Rzecznik podejmuje działania dla ochrony praw dziecka, przede wszystkim dla ochrony przed przemocą, okrucieństwem, wyzyskiem, demoralizacją i innym złym traktowaniem. Szczególną uwagę Rzecznik zwraca na przestrzeganie praw dzieci niepełnosprawnych.

Każdy obywatel może zwrócić się do Rzecznika z prośbą o interwencję, jeżeli dowie się o pogwałceniu praw dziecka.