Siewcy miłości

Metropolita poznański w swojej homilii podkreślił trud pracy w hospicjum oraz wielką jej potrzebę. Praca hospicyjna jest bardziej delikatna niż każda inna, dosięga bowiem granicy życia ludzkiego, momentu, w którym człowiek musi odpowiedzieć sobie na pytania wiary - powiedział metropolita poznański. - Tam, gdzie dotyka się cierpienia i śmierci, dotyka się samego dzieła Jezusa Chrystusa - stwierdził metropolita poznański.

Po uroczystej Mszy Świętej przedstawiciele rodzin hospicyjnych złożyli podziękowania księdzu arcybiskupowi Stanisławowi Gądeckiemu za nieustanne wspieranie ich trudu.

Idea opieki nad umierającymi powstała niemal u zarania ludzkości. W Jerychu, najstarszym mieście świata, można jeszcze dziś oglądać dobrze zachowane mury hospicjum pochodzącego z IX wieku przed narodzeniem Chrystusa. Służyło ono przybywającym tam pielgrzymom. Nazwa "hospicjum" pochodzi od łacińskiego słowa hospitium, czyli domu przeznaczonego dla gości (łac. hospes - gość). Formy opieki i udzielania pomocy chorym i umierającym zaczęły się jednak rozwijać intensywnie dopiero od początku naszej ery. Było to uwarunkowane nauką i działalnością Chrystusa, który głosząc przykazanie miłości bliźniego, wiele uwagi poświęcił chorym i cierpiącym. Podstawą istnienia hospicjum jest przypowieść o miłosiernym Samarytaninie i wynikająca z niej bezinteresowność w posłudze wobec potrzebujących pomocy. Hospicja pomagają osobom nieuleczalnie chorym, którzy nie mogą być już leczeni przyczynowo. Na terenie naszego kraju działa około 70 hospicjów.