Święci patronowie

Święty Piotr, syn Zebedeusza. Jezus powołał go nad Jordanem lub nad jeziorem Genezaret. Od początku wśród apostołów zajmował szczególne miejsce, to właśnie jego - rybaka z Betsaidy Jezus wyznaczył na głowę Kościoła. Święty Piotr odwiedzał Kościoły w Galilei, Saronie, Liddzie, Jafie i Cezarei oraz w Samarii. Był najważniejszym uczestnikiem Soboru Jerozolimskiego. Pracował wśród Żydów i pogan w Antiochii, Koryncie i Azji Mniejszej.

Święty Paweł urodził się w Tarsie, był uczonym rabinem i wielkim prześladowcą uczniów Jezusa. Od momentu spotkania zmartwychwstałego Pana na drodze do Damaszku ok. roku 36 poświęcił Jemu całe swoje życie. Wielki misjonarz, pracował w Damaszku, Jerozolimie, Cyprze, Azji Mniejszej, Macedonii, Grecji, być może nawet w Hiszpanii. Apostoł Narodów był także autorem ksiąg Nowego Testamentu.

Jak głosi tradycja rzymska, św. Piotr i św. Paweł ponieśli męczeńską śmierć w czasie prześladowań Nerona. Jedne źródła podają, że obaj apostołowie ponieśli śmierć w tym samym dniu, w 67 roku. Inne, że św. Piotr zginął w 64 roku. Pewne natomiast jest to, że św. Piotr został ukrzyżowany głową w dół (ponoć na swoją prośbę, bowiem uważał, że nie jest godzien umierać tak samo ukrzyżowany jak Jezus) na stoku wzgórza watykańskiego. Natomiast św. Paweł jako obywatel Rzymu został ścięty mieczem w miejscu zwanym Aquae Salviae. Tradycyjnie już od wieków uroczystość Świętych Apostołów Piotra i Pawła obchodzona jest w liturgii tego samego dnia. Święci Apostołowie Patronami Kościoła i Rzymu są od 1936 lat.

Tegoroczne obchody święta patronów poznańskiej bazyliki oraz miasta rozpoczęła uroczysta Msza św. koncelebrowana, której przewodniczył Arcybiskup Stanisław Gądecki Metropolita Poznański. W swojej homilii abp Gądecki powiedział m.in.: "Dwadzieścia wieków ludzkości żywiło się i dalej żywi wiarą apostołów Piotra i Pawła. (...) Również tutaj pojawiła się i dojrzewała wiara apostolska w mieście, objętym szczególnym patronatem świętych Piotra i Pawła. Również tutaj pojawiła się wiara trudna do pogodzenia z grecką filozofią i rzymskim poczuciem sprawiedliwości. Również tutaj, charakterystycznej dla pragmatycznego rozumu moralności umiaru, chrześcijaństwo przeciwstawiło bezinteresowną miłość. Rzymskiemu prawu siły - służbę bliźniemu. Kultowi sukcesu - ducha ofiary. Bardziej niż judaizm, hellenizm, czy latinitas - to właśnie chrześcijaństwo stworzyło ostatecznie oblicze Europy, w tym także Poznania."