Jubileusz tysiąclecia śmierci<BR>Pierwszych Męczenników Polskich

Kościół w Polsce przeżywa w 2003 r. milenium męczeńskiej śmierci świętych Benedykta, Jana, Mateusza, Izaaka i Krystyna. Centralne uroczystości jubileuszowe z udziałem episkopatu Polski, przedstawicieli Episkopatu Włoch oraz kapłanów i wiernych świeckich odbywać się będą w niedzielę 15 czerwca br. w Międzyrzeczu. Msza św. koncelebrowana pod przewodnictwem kard. Franciszka Macharskiego i z kazaniem ks. kard. Józefa Glempa zostanie odprawiona o godz. 11.00 na placu w pobliżu budującego się sanktuarium ku czci Pierwszych Męczenników Polski.

Uroczystości jubileuszowe mają także charakter międzynarodowy, dwóch bowiem męczenników przybyło do nas z Włoch i czczeni są w miejscach ich pochodzenia i duchowej formacji: św. Benedykt w Benewencie, a św. Jan w Rawennie i w Wenecji. Kult świętych męczenników był bardzo żywy w Czechach, gdzie od 1038 r. znajdują się ich relikwie, dlatego też swój udział w uroczystościach jubileuszowych zapowiedzieli biskupi i delegaci duchowni oraz wierni świeccy z Włoch i z Czech.

Na terenie Włoch kult świętych Benedykta i Jana odnawia się szczególnie w diecezjach, z których pochodzą. Przyczynił się do tego w znacznej mierze Ojciec Święty Jan Paweł II.

Wraz z Benedyktem i Janem w nocy z 10 na 11 listopada 1003 r. ponieśli śmierć męczeńską trzej Polacy: Mateusz, Izaak i Krystyn. Pierwsi dwaj byli nowicjuszami, a trzeci pomagał w prowadzeniu codziennych prac jako wierzący świecki.

Życie i męczeńską śmierć Pięciu Braci opisał św. Brunon z Kwerfurtu zaledwie w kilka lat po ich śmierci. Dzieło zatytułowane "Vita Quinque Fratrum" zaginęło i zostało odkryte dopiero w połowie XIX wieku. Od tego czasu historycy dość powszechnie wskazują na wioskę Święty Wojciech jako miejsce męczeństwa.

Na podstawie opinii historyków, pierwszy administrator w Gorzowie Wlkp. ks. dr Edmund Nowicki ogłosił Pierwszych Męczenników Polski patronami administracji gorzowskiej. I tak, po zniszczeniu przez reformację kultu Pierwszych Męczenników Polski na Ziemi Lubuskiej, od 1945 r. odradza się on i to bardzo dynamicznie.

Z okazji Milenium Chrztu Polski sługa Boży bp Wilhelm Pluta sprowadził do Międzyrzecza relikwie Pierwszych Męczenników Polski z Kazimierza Biskupiego, gdzie kult świętych Męczenników trwa nieprzerwanie od czasów Kazimierza Odnowiciela.

Na kult Pierwszych Męczenników Polski zwrócił szczególną uwagę Ojciec Święty Jan Paweł II w czasie wizyty w Gorzowie Wlkp. w dniu 2 czerwca 1997 r. Niemal całe przemówienie poświęcił świadectwu wiary, jakie dali Pierwsi Męczennicy Polski na tych ziemiach. W homilii Ojciec Święty powiedział: "Wspólnota wasza ma za swoich patronów męczenników, którzy - obok św. Wojciecha - są najstarszymi świadkami Chrystusa na ziemi polskiej. Tradycja Kościoła zachowała pamięć tych eremitów: Benedykta, Jana, Mateusza, Izaaka i Krystyna, którzy żyli tutaj w waszych stronach, za czasów Bolesława Chrobrego [...]. Nazywa się tych męczenników Braćmi Polskimi, chociaż byli wśród nich cudzoziemcy".

W ramach przygotowania do jubileuszu 1000-lecia śmierci braci międzyrzeckich postanowiono sprowadzić ich relikwie z Pragi, gdzie zostały przewiezione w 1038 r. Delegacja diecezjalna udała się do Pragi 21 marca 2001 r., by przejąć relikwie od kard. Miłosława Vlka.

Ponad rok czasu relikwie Pierwszych Męczenników Polski odwiedzały wszystkie parafie diecezji zielonogórsko-gorzowskiej. W czasie peregrynacji najczęściej powtarzającym się napisem, jaki widniał na dekoracjach, były słowa: "Święci: Benedykt, Jan, Mateusz, Izaak i Krystyn - świadkami żywej i odważnej wiary".

Męczennicy Międzyrzeccy otworzyli się całkowicie na działanie Ducha Świętego. Dzięki temu przyjmowali Jezusa Chrystusa i cały przekaz Ewangelii czystym sercem. Jako świadkowie Boga żywego i zbawiającego wzywają nas do naśladowania. Pragną nas uczyć życia modlitwy, czyli zawierzenia woli Boga. Uczą nas wsłuchiwania się w słowo Boże i jego rozważania w swoim sercu. Ukazują, jak koniecznym jest karmienie się Ciałem Pańskim, by nie ustać w drodze. Wprowadzają nas w ducha pokuty przez ustawiczne nawracanie się na Boga. Wreszcie przykładem miłości czynnej i przebaczającej ukazują światu odblask miłości nieskończonej i miłosiernej Jezusa Chrystusa. Czyż może być doskonalszy program życia chrześcijańskiego? To przecież Chrystus Pan żyjący i zbawiający w Kościele. To Ewangelia wcielona w życie.