Szukamy woli Bożej

(...) Jestem czytelnikiem "Przewodnika Katolickiego" od kilku lat i muszę przyznać, że charakter tygodnika bardzo mi odpowiada. (...) Ponadto od czasu do czasu staram się przeczytać książkę katolicką. Staram się pogłębić swoją wiarę i szukać odpowiedzi na nurtujące mnie pytania. Ostatnio zastanawiam się nad kwestią: życie zgodne z wolą Bożą. Prosiłbym Księdza o wyjaśnienie. Obecnie poszukuję odpowiedzi na następujące pytania: gdy człowieka spotyka jakaś choroba lub nieszczęście, to czy wówczas jest to wolą Bożą, zbiegiem okoliczności, winą swoją czy innych ludzi?

Na podobne pytania na łamach Przewodnika już odpowiadałem, lecz mam świadomość, że kwestia rozpoznania i przyjęcia woli Bożej nieustannie pojawia się w życiu.

Pan Bóg kocha człowieka i pragnie jego szczęścia. Chodzi jednak o szczęście prawdziwe, a nie tylko o chwilową wolność od kłopotów, przyjemność czy doskonałe urządzenie sobie doczesności. Skoro chcemy służyć Bogu, powinniśmy być świadomi, że nasza Ojczyzna jest w niebie i wola Boża ku niej właśnie nas prowadzi. Dlatego nieraz Pan Bóg pozwala, dopuszcza w naszym życiu doświadczenia niepowodzenia, choroby, problemów. Uczymy się w ten sposób pokory, zaufania, wierności, wytrwałości. Takie jest po prostu życie. Czasem trzeba nieść krzyż. Syn Boży - Jezus - nam o tym przypomina.

Natomiast samo połączenie wszystkich elementów naszego życia jest tak zawiłe i skomplikowane, iż nieraz naprawdę trudno dociec, co Pan Bóg zamierzył, a co było naszą "zasługą". Wierzę, że nie ma w życiu przypadków, że nawet fałszywe kroki są potrzebne dla mojego dobra. Staram się wszystko przyjmować jak dar i zaproszenie. Mam świadomość, że Pan Jezus mnie prowadzi. W modlitwie szukam mądrości, która pomaga mi dostrzec to, co rzeczywiście jest wezwaniem Bożym, i to co jest pokusą.

Świadomość nieustannego kontaktu z Panem chyba najlepiej uczy człowieka dostrzegać wolę Bożą i ją wypełniać. Jeśli się modlę, spowiadam i przyjmuję Jezusa w sakramencie Komunii Św., to współdziałam z Nim. Wtedy moja egzystencja staje się autentyczną realizacją Bożego planu.

Mam wrażenie, że chodzi Ci o relację między ludzkimi wyborami a Bożą interwencją. Ona jest! Wyraźna, konkretna, lecz bardzo delikatna. Pan Bóg nie jest dyrektorem teatru marionetek. On raczej składa propozycje. I szanuje naszą wolną wolę. Zawsze daje człowiekowi okazję do czynienia dobra, lecz nie zmusza do jej przyjęcia.

Dlatego właśnie wielu ludzi marnuje szansę daną przez Boga. Zadufani w sobie lub nie wierzący w Niego próbują układać życie według swoich wartości - często fałszywych i groźnych, w myśl zasady: "jeśli Boga nie ma, to wszystko wolno". Człowiek wtedy próbuje realizować wolę własną, a skutki tego są opłakane.

Tak więc my też jesteśmy odpowiedzialni za swój los. Pewien mój znajomy ksiądz, który lubił barwne przykłady, mawiał, że życie jest jak sklep z mięsem. Każdy bierze to, co lubi, co mu smakuje. A że na wystawie wszystko wygląda ładnie, można się łatwo zawieść. Człowiek, który wierzy Bogu, słucha swego serca i sumienia. Wtedy wybiera o wiele mądrzej. Wtedy jego współpraca z wolą Bożą przynosi błogosławione efekty.