Wieśniak znad Garonny

Krytyce zostaje poddana nie tylko filozofia współczesna, ale naiwne przejmowanie mód myślowych wśród samych katolików. Autor, szeroko komentując ślepe uliczki zachodniego idealistycznego myślenia, pokazuje potencjał kryjący się w tradycji myślenia realistycznego (zarówno w wariancie „uczonym”, jak i zdroworozsądkowym, reprezentowanym przez figurę wieśniaka), za którego wzór stawia filozofię św. Tomasza z Akwinu oraz chrześcijańską kontemplację. 
 
Jacques Maritain - filozof i teolog, który przez jednych był krytykowany za wierność myśli św. Tomasza z Akwinu, zaś przez drugich za swoje działania na rzecz rozwoju praw człowieka. W „Wieśniaku znad Garonny” zabiera krytyczny głos na temat współczesnej kultury, przemian posoborowych i filozoficznych mód, które do dzisiaj w Kościele są punktami zapalnymi ożywionych dyskusji. Wieśniak z Garonny to postać szczera i bezpośrednia – głos człowieka, który nie musi dbać o pozory, a przy tym niezwykle kocha mówić prawdę. To właśnie w niego wcielił się Jacques Maritain w książce wydanej w 1966 roku, czyli siedem lat przed swoją śmiercią i zaledwie rok po zakończeniu Drugiego Soboru Watykańskiego. Maritain to nie tylko wytrawny intelektualista. Kiedy dyskusja wchodzi w przestrzeń wiary, autor nie waha się korzystać z bogactwa swojego duchowego doświadczenia. Udziela również głosu swojej ukochanej żonie, Raïssie – dzięki czemu książka staje się fascynującym dwugłosem o szczerym poszukiwaniu prawdy na drodze rozumu i modlitwy.