Ewangelizujemy dla Jezusa

„Ewangelia jest przeznaczona dla wszystkich, a nie tylko dla zamkniętego kręgu ludzi, mamy zatem obowiązek szukać nowych dróg, by dotrzeć z nią do wszystkich” – to słowa Benedykta XVI. Jak je rozumieć i wypełniać?

– Wezwanie Jezusa do niesienia Ewangelii aż na krańce świata nie jest delikatną sugestią, ale nakazem. Pogmatwane – czasami na własne życzenie – ludzkie losy, często jako owoc różnych zawiłości życiowych, które nie znajdują pełnej odpowiedzi w żadnym systemie filozoficznym, psychologicznym czy ideologicznym, głęboki krzyk serca człowieka zranionego brakiem miłości i pytania o sens istnienia, prowokują poszukiwania. Tylko Ewangelia jest prawdziwie dobrą nowiną na to, co nas spotyka. Dlatego ludzkie pragnienia mogą zostać zaspokojone, jeżeli napotykają żywego Jezusa. Jeżeli noszę w sobie odrobinę współczucia, to nie przejdę obojętnie wobec człowieka, który woła o szklankę wody, gdy jest ona w zasięgu mojej ręki. Jeżeli zobaczę człowieka spragnionego duchowo, czy nie zaprowadzę go do żywej wody? Ewangelizacja wypływa z nakazu Jezusa zrozumiałego przez tego, kto się z Nim spotkał – kto sam poczuł, że jego życie stało się inne dzięki Jezusowi. Poczuł, że oto był umarły, a znów ożył. Ten, kto ociera się o świat ludzi spoza Kościoła, odkrywa, że mówienie o Panu Bogu natrafia na znaczny opór. Brak zrozumienia podstawowych prawd wiary lub ich znajomość z poziomu kolorowych pism, podsycana przez prawdziwe i fikcyjne nagłaśniane słabości ludzi związanych z Kościołem sprawiają, że głoszenie Ewangelii nie może odbywać się tylko z „kościelnej ambony” w tradycyjnej formie. Nie ma bowiem tam tych, którzy najbardziej potrzebują spotkania Jezusa. Stąd pytanie, jak do nich dotrzeć, jak odnaleźć i jak skruszyć mur wrogości? Dlatego poszukiwania współczesnego Kościoła, aby być bliżej cierpiącego na różne sposoby człowieka.

Pełne teksty artykułów „Przewodnika Katolickiego” w Internecie ukazują się po 10 dniach od daty wydania drukiem.