Misja miłosierdzia

Orędzie Miłosierdzia Bożego przekracza nasze wyobrażenia. Kiedy stanie się w prawdzie przed samym sobą, trudno pojąć, że Panu Bogu tak bardzo zależy na mnie, grzeszniku.

Anna Michalska

03.03.2013

Czyta się kilka minut

Bożego miłosierdzia doświadczamy najgłębiej w sakramencie pokuty, ale każdy wierzący wie też, że Bóg jest miłosierny przez niezliczoność łask, których nam udziela, przez Mękę swą i Krzyż oraz przez miłość miłosierną, jaką nas codziennie obdarza. Podczas licznych objawień Jezus powierzył siostrze Faustynie misję, aby przypominała światu dobrze znaną z Pisma Świętego prawdę o miłosiernej miłości Boga do każdego człowieka i przekazała nowe formy kultu Miłosierdzia Bożego. Wszystko to święta opisała w swoim Dzienniczku. Jest to jedyne dzieło mistyczne napisane w języku polskim. Napisane – jak twierdziła siostra Faustyna – na żądanie Pana Jezusa. Choć polecenie takie wydał jej też spowiednik, ks. Michał Sopoćko.

Siostra Faustyna została przez Boga obdarzona szczególną łaską. Wielokrotnie, w zaciszu celi, w kaplicy, ogrodzie, podczas modlitwy i pracy, ukazywał się jej Pan Jezus, prosząc, aby głosiła prawdę o miłosiernej miłości Boga. „Jesteś sekretarką mojego miłosierdzia; wybrałem cię na ten urząd w tym i przyszłym życiu, abyś dawała duszom poznać moje wielkie miłosierdzie, jakie mam dla nich, i zachęcała je do ufności w przepaść mojego miłosierdzia” – miał powiedzieć siostrze Faustynie Chrystus. Podczas jednego z objawień nakazał jej namalować obraz, znany dziś na całym świecie. W 1931 r. w Dzienniczku szczegółowo opisała postać Chrystusa, który się jej ukazał. Był ubrany w białą szatę. Jedną ręką błogosławił, drugą dotykał szaty na piersiach, z której wychodziły dwa wielkie promienie: czerwony i biały. „Po chwili powiedział mi Jezus: Wymaluj obraz według rysunku, który widzisz z podpisem «Jezu ufam Tobie».Chcę, aby ten obraz był uroczyście poświęcony w pierwszą niedzielę po Wielkanocy, ta niedziela ma być świętem Miłosierdzia” – czytamy.

W II niedzielę wielkanocną, czyli Niedzielę Miłosierdzia Bożego, może warto zobaczyć, że miłosierdzie możemy sobie nawzajem okazywać. Miłosierdzie niekoniecznie przychodzi przez to, co silne i zdrowe, przez tych, którzy są święci i wolni od słabości. Być miłosiernym, to przedkładać dobro i potrzeby drugiego człowieka nad swoje dobro. Miłosierdzie cechuje też przebaczenie bliźnim krzywd i win wobec nas i modlitwa za naszych winowajców. Człowiek miłosierny jest na ogół prosty, cichy, pokorny, wierny i szczerze oddany posłudze swemu bliźniemu. Miłosierdzie nie jest jednakże też cechą charakteru czy temperamentu. Ono odczuwa się w sercu.

W tym roku po raz pierwszy decyzją Episkopatu Polski Tydzień Miłosierdzia obchodzimy właśnie w bliskości tego święta, a nie jak to bywało w latach ubiegłych, w październiku. Hasło 69. tygodnia brzmi: „Wiara żywa uczynkami” i nawiązuje do trwającego Roku Wiary. Kolejny raz zatem jesteśmy wezwani do czynienia miłosierdzia, bowiem, jak pisał Ojciec Święty bł. Jan Paweł II w encyklice Dives in misericordia: „Człowiek dociera do miłosiernej miłości Boga o tyle, o ile sam przemienia się wewnętrznie w duchu podobnej miłości w stosunku do bliźnich. Ten najistotniejszy ewangeliczny proces nie jest tylko jednorazowym przełomem duchowym, ale całym stylem życia, istotną właściwością chrześcijańskiego powołania. Polega ono na stałym odkrywaniu i wytrwałym, pomimo wszystkich trudności natury psychologicznej czy społecznej, urzeczywistnianiu miłości jako siły jednoczącej i dźwigającej zarazem: miłości miłosierniej, która jest ze swojej istoty miłością twórczą”. Osoba wierząca jest zatem powołana do nieustannego doświadczania miłosierdzia Bożego. Można zatem powiedzieć, że czerpanie ze źródeł miłosiernej miłości Boga nie jest przywilejem, ale w jakimś stopniu zadaniem do wypełniania w naszym życiu, bowiem dopiero w czynieniu miłosierdzia drugim wypełnia się nasze chrześcijańskie powołanie.

Polecane