Ukrzyżowany powraca!

Miłość pozostaje

Uczniowie Jezusa byli zdruzgotani ukrzyżowaniem i śmiercią ich ukochanego Mistrza. Byli też rozgoryczeni własną postawą. W godzinie próby zawiedli wszyscy. Judasz zdradził Jezusa. Piotr zaparł się Go trzykrotnie. Inni pouciekali. Postawa uczniów zmienia się – i to radykalnie – wtedy gdy spotykają Jezusa w Wieczerniku. Upewniają się, że On nie tylko zmartwychwstał, ale że nadal ich kocha i że pozostaje z nimi aż do skończenia świata.

Zanim Jezus pozwolił się przybić do krzyża, znalazł sposób, by pozostać nie tylko z apostołami, lecz także z ludźmi w kolejnych pokoleniach. Wiedział, że najpierw wystawimy Jego miłość na śmiertelną próbę, a później będziemy Go szukać, bo przecież nie możemy żyć bez Miłości. Chrześcijanin żyje mocą osobistego spotkania ze Zmartwychwstałym tam, gdzie sam Jezus wyznaczył nam miejsce spotkania: w Eucharystii. Eucharystia to nasza Galilea i nasz Wieczernik.

Najważniejsza Noc w historii

Noc Zmartwychwstania to najważniejszy moment w historii ludzkości. To Noc, w czasie której Bóg potwierdza, że pokochał nas dosłownie nad życie i że Jego miłość do nas nieskończenie przekracza wszystkie nasze wyobrażenia i nadzieje. Bóg kocha nas nawet wtedy, gdy przybijamy Go do krzyża. Jednak zbawienie nie przychodzi przez krzyż, lecz przez miłość Jezusa Chrystusa, którą na krzyżu w sposób szczególnie mocny widzimy i która pociąga nas ku sobie. Przy końcu życia doczesnego Bóg nie zapyta nas o to, czy cierpieliśmy, lecz o to, czy kochaliśmy.

Wielkanoc jest tam, gdzie ludzie uczą się od Boga kochać zawsze i za wszelką cenę. Wielkanoc to kulminacja najbardziej niezwykłej historii miłości, jaka kiedykolwiek wydarzyła się we wszechświecie. To historia Jezusa, który upewnia nas o tym, że Bóg nie przestaje nas kochać nawet wtedy, gdy sam nie jest przez nas kochany i gdy przybijamy Go do krzyża. Wielkanoc to historia przyjaźni silniejszej niż krzywda, cierpienie i śmierć. To historia Skrzywdzonej Miłości, która nas zachwyca i przemienia. To historia, której nie jesteśmy jedynie świadkami, lecz uczestnikami.

Niech zmartwychwstaje w nas Miłość!

Człowiek bez Boga krzyżuje w sobie radość i ciągle na nowo wskrzesza cierpienie, a Bóg w człowieku krzyżuje w sobie cierpienie i ciągle na nowo wskrzesza w nas radość. Zmartwychwstały powraca do nas po to, by w każdym z nas odradzała się pewność, że jesteśmy tak cenni, że aż kochani! Wielkanoc to Święto Upewnienia o tym, że Skrzywdzony, Ukrzyżowany i Zabity Bóg-Człowiek powraca po to, by potwierdzić, że nadal nas kocha i że nasz los jest dla Niego ważniejszy niż Jego własny los!

Kto od Jezusa uczy się kochać, ten urządza święto radości nie tylko sobie i bliskim, lecz także Bogu, który w swoim Synu cierpi wtedy, gdy my cierpimy i który cieszy się wtedy, gdy Jego radość jest w nas i gdy nasza radość jest pełna!

Zmartwychwstały Syn Boży upewnia nas o tym, że na tej ziemi jest jedna rzecz pewniejsza niż śmierć: nieodwołalna miłość Boga do człowieka! Bóg wie, że dla nas, ludzi, żyć to znaczy kochać i przyjmować miłość, gdyż życie bez miłości staje się nieznośnym ciężarem i prowadzi do rozpaczy. On pozwolił się ukrzyżować po to, by już nikt z nas nie krzyżował ani samego siebie, ani innych ludzi, lecz by każdy z nas coraz bardziej kochał – na wzór Jezusa.

*

Wielkanoc przynosi nam wielką radość z tego, że Bóg kocha nas w nieodwołalny sposób! Tylko dzięki Jego miłości stajemy się zdolni do nawrócenia i świętości. Wszystkim Czytelnikom życzę radosnych spotkań ze zmartwychwstałym Jezusem oraz mądrości i siły, jaka od Niego promieniuje!