Ukazanie pewnego misterium

Okazję do wspomnień stanowiło wydanie reprintu napisanej sto lat temu książki ks. Muznerowskiego pt. Lubraniec. Monografia. Niedzielnej Mszy św. przewodniczył proboszcz parafii Lubraniec ks. kanonik Waldemar Karasiński, dziekan lubraniecki. Laudację na cześć ks. Muznerowskiego wygłosił wikariusz ks. Krzysztof Kamiński. Śpiewy liturgiczne wykonał chór Reprezentacyjnego Zespołu Artystycznego Wojska Polskiego pod dyrekcją Artura Małeckiego. Po Mszy odbył się nagrodzony owacją koncert pieśni patriotycznych, wojskowych i religijnych w wykonaniu zespołu, który gościł w Lubrańcu już po raz drugi. Obecnie – z inicjatywy parafianina, emerytowanego pułkownika WP Witolda Terechowicza.

Na zakończenie uroczystości ks. Waldemar Karasiński podziękował jej organizatorom i wszystkim uczestnikom. Miłym akcentem było wręczenie upominków, m.in. płk. Henrykowi Cierockiemu – zastępcy dyrektora RZAWP, Arturowi Małeckiemu, burmistrzowi Lubrańca Krzysztofowi Wrzesińskiemu i płk. Witoldowi Terechowiczowi.

Kapłan, historyk, pasjonat

Ks. Stanisław Muznerowski urodził się w Krzepicach 27 września 1866 r. Święcenia prezbiteratu otrzymał w 1889 r. Przez dziewięć lat był proboszczem parafii Lubraniec. W latach 1905-1906 prowadził budowę kościoła. Nadto przeprowadził modernizację plebanii, organistówki i kościelnych budynków gospodarczych, inicjował i zakończył wiele innych, drobniejszych inwestycji. Był pierwszym prezesem zarządu Straży Ogniowej w Lubrańcu. Z zamiłowania historyk, czas wolny spędzał w bibliotekach, analizował stare dokumenty. Oprócz książki o Lubrańcu (do dziś cenionej przez historyków) napisał dwanaście monografii; trzy wydał drukiem, najpewniej na własny koszt. W Kronice Diecezji Kujawsko-Kaliskiej publikowano jego artykuły historyczne m.in. o parafii Kłobia, Zgłowiączka i Dąbie. Za Przyczynki do monografii Łodzi (1922) otrzymał godność honorowego obywatela tego miasta. Jego ostatnią placówką duszpasterską był Tuszyn; tam też zmarł 18 stycznia 1925 r. Pogrzeb stał się wielką manifestacją żałobną tuszyńskiej parafii.

Tekst zaczyna żyć na nowo

Do wydania reprintu doprowadził ks. W. Karasiński. Przedsięwzięcie wsparli sponsorzy, zwłaszcza Urząd Gminy i Miasta w Lubrańcu i burmistrz K. Wrzesiński. W 1901 r. książkę pt. Lubraniec. Monografia wydała Drukarnia Diecezjalna we Włocławku; jej reprint należy do najciekawszych pozycji wydanych ostatnio przez Włocławskie Wydawnictwo Diecezjalne. Wspomnijmy, że reprint jest to powtórne wydanie, tzn. bez ponownego składania, starej książki (ryciny, mapy), z możliwie wiernym zachowaniem cech oryginału. Od falsyfikatu różni się ujawnieniem faktu bycia kopią (w wypadku monografii Lubrańca niezbędne informacje znajdują się na ostatniej stronie), a od wznowienia – utratą cech aktualności. Według definicji Wydawnictwa Bernardinum: „reprint to jakby ukazanie pewnego misterium, dzięki któremu książka czy tekst bardzo stary zaczyna żyć na nowo. Skrzętnie skrywane cymelia pojawiają się w znaczniejszych ilościach, by móc ucieszyć wielu posiadaniem czegoś, co jest niemal niedostępne i nieosiągalne”. Nakład oryginału Monografii  był niski, stąd i dostępność publikacji  –znikoma. W bibliotekach: Wyższego Seminarium Duchownego we Włocławku i w Miejsko-Gminnej Bibliotece Publicznej w Lubrańcu znajdowały się wyłącznie zniszczone, „zaczytane” kserokopie. Reprint różni od oryginału: lepszy gatunkowo papier, twarda okładka ze złoceniami i kartonowe etui. Druk i oprawę wykonano w Zakładzie Poligraficzno-Wydawniczym POZKAL w Inowrocławiu.

Książkę można kupić w parafii św. Jana Chrzciciela i w księgarni przy ul. Nowomiejskiej 1 w Lubrańcu, a także w księgarni diecezjalnej przy ul. Brzeskiej 4 we Włocławku i we Włocławskim Wydawnictwie Diecezjalnym, plac Kopernika 2.