Poza czasem i przestrzenią

Jeśli zapytamy o Niebo lub Piekło ucznia szkoły podstawowej, nie będzie miał większych problemów z odpowiedzią. Być może usłyszymy o szczegółach w stylu chmurek i aniołków na błękitnym niebie, lub otchłani piekielnej wypełnionej swądem siarki i kłębami dymu. Ktoś inny doda coś o śpiewie chórów anielskich, bądź jękach potępionych. Jeśli pytanie o Niebo i Piekło zadamy starszym dzieciom, młodzieży i dorosłym, to zauważymy stopniowy zanik dziecięcej prostoty i szczerości.

Pojawią się cyniczne uśmiechy i żarty na temat tych rzeczywistości, tak jakby one należała tylko do świata dziecięcego. Dlaczego pytanie o Niebo i Piekło wprowadza w zakłopotanie dorosłego katolika? Być może dlatego, że wstydzi się przyznać do swoich dziecięcych wyobrażeń a nie potrafi mówić o tych sprawach w sposób dojrzały.

Gdzie jest Niebo?

Do czasu pierwszego lotu w kosmos, człowiek mógł jeszcze łudzić się, że gdzieś tam w górze, na obłokach mieszka Bóg i jego aniołowie. Duży wpływ na takie myślenie miała kultura starożytna ze swoimi mitologiami. W świecie postmodernistycznym, gdzie niemal każdy fragment rzeczywistości został dokładnie zbadany i opisany zaczyna brakować miejsca na Niebo. Jednocześnie próbujemy sprowadzić Niebo na ziemię, szukając takich doświadczeń, które dadzą nam „niebiańskie” wrażenia. Świat rozrywki, mediów, reklamy kreuje w naszych głowach rzeczywistość, której człowiek bardzo pragnie. Rzeczywistość bez cierpienia, smutku, w której człowiek może wszystko i staje się równy Bogu. Zastępujemy więc myśl o Niebie, które wydaje nam się dalekie i nieosiągalne – doczesnymi pociechami, które mają nam umilić życie. A Niebo jest przecież tam, gdzie jest Bóg. Jest więc z jednej strony bardzo blisko wtedy, gdy pozwolimy Bogu być blisko. Z drugiej strony jest rzeczywistością przekraczającą doczesność i znajdującą się poza czasem i przestrzenią. Nie możemy więc wskazać konkretnego miejsca, które nazwalibyśmy Niebem. Wewnętrzne pragnienie miłości, piękna, prawdy, a więc samego Boga, jest naszym drogowskazem do Nieba.

Gdzie jest piekło?

Starożytni mówili o podziemnej krainie umarłych i pewnie dlatego  mówiąc o piekle myślimy o jakimś miejscu poniżej nas. Jednocześnie próbujemy piekło wskazać na ziemi w tak tragicznych wydarzeniach jak Wojny Światowe, broń masowego rażenia, epidemie i choroby. Są wreszcie tacy, którzy zafascynowani Szatanem czczą go jako Pana i ich pragnieniem jest dostać się po śmierci do Piekła. Podobnie jak w przypadku Nieba, Piekło jest poza czasem i przestrzenią, a tym co je różni od Nieba jest brak Boga. Wieczna kara Piekła, to po prostu totalna samotność człowieka pozostawionego z całą jego biedą i słabością. Jest to cierpienie o wiele większe niż płomienie ognia, czy piekielne kotły, bo dotyka najwyższych sfer ludzkiego ducha a przede wszystkim pragnienia miłości.

Pójść w głąb

Nasza wiara rośnie wraz z nami i gdy widzimy, że staje się za ciasna, tak jak ubranie, które jeszcze kilka lat temu doskonale nam pasowało, musimy iść w głąb. W przeciwnym bardzo się zdziwimy, gdy po śmierci nie usłyszymy chórów anielskich, lub (czego nikomu nie życzę) jęków potępionych. A co zobaczymy.......? Zobaczymy.