Wielki nieznany

Papież ocenił, że Duch Święty jest „w pewnym sensie tą najbardziej niedostrzeganą Osobą Trójcy Świętej” i nazywa Go „wielkim nieznanym”. Podkreśla jednak, że „ważne jest, aby każdy z nas poznał Go, wszedł z Nim w relację i pozwolił się przez Niego prowadzić”. Kim jest zatem ten „wielki nieznany”?

Duch Święty jest jedną z trzech Osób Trójcy Świętej. Jest współistotny Ojcu i Synowi, i – jak uczy nas wyznanie wiary – „od Ojca i Syna pochodzi” oraz „z Ojcem i Synem wspólnie odbiera uwielbienie i chwałę”.

Podczas Wniebowstąpienia Pan Jezus obiecał zesłać Apostołom i nam wszystkim Ducha Pocieszyciela. Stało się tak w dniu Pięćdziesiątnicy, kiedy wylała się na uczniów Chrystusa moc Jego Ducha. Duch Święty kontynuuje dzieło Pana Jezusa dążąc do tego, aby wszystko na nowo zjednoczyć w Chrystusie jako Głowie. W tym celu Duch Święty daje moc misjonarzom, by dawali świadectwo o Chrystusie „aż po krańce ziemi”.

Jego moc otrzymujemy przy przyjmowaniu sakramentów świętych, a w sposób szczególny podczas chrztu i bierzmowania. Duch Święty wzmacnia naszą wiarę, jest dawcą nadziei, źródłem Bożej miłości. On nas uświęca, oświeca, pomaga się modlić. To On daje moc do dawania świadectwa naszej wierze – jest źródłem odwagi i męstwa. Sami jesteśmy wreszcie Jego świątynią – Duch Święty mieszkając w nas, obdarza nas swoimi darami i charyzmatami, które – jak powiedział Ojciec Święty – „działają w nas, nadają kierunek i treść naszemu świadectwu”. „Dary Ducha Świętego – mówił dalej Papież – umacniają nas w Ciele Chrystusa (…), nawołują nas do aktywnego i radosnego uczestnictwa w życiu Kościoła (…). Tak, Kościół musi wzrastać w jedności, musi umacniać się w świętości, musi zostać odmłodzony, musi być ciągle odnawiany. Ale według czyich kryteriów? Kryteriów Ducha Świętego!”.

Duch Święty wreszcie buduje, ożywia i uświęca Kościół. Stanowi zarazem gwarancję Jego nieomylności. Benedykt XVI: „Duch podtrzymuje Kościół w jedności z Panem i w wierności tradycji apostolskiej. On jest natchnieniem Pism Świętych i prowadzi Lud Boży do pełni prawdy. Na te wszystkie sposoby Duch Święty jest «dawcą życia» i prowadzi nas do samego serca Boga. Stąd też, im bardziej damy się prowadzić Duchowi, tym lepsze będzie nasze oddanie Chrystusowi i tym głębiej zanurzymy się w życie Boga w Trójcy jedynego”.

Papież, chcąc przybliżyć młodym Trzecią Osobę Trójcy Świętej, odwołuje się ponadto do św. Augustyna, by przedstawić trzy sposoby rozumienia Ducha Świętego, który jest – jak stwierdził Benedykt XVI – „węzłem wewnętrznej jedności w Trójcy Świętej”.

Pierwsze rozumienie Ducha Świętego to jedność. „Cechą wyróżniającą Ducha Świętego jest to, co wspólne dla Ojca i Syna”. Drugi sposób rozumienia to trwała miłość. „Dlatego też miłość ma tę szczególną cechę: będąc daleką od pobłażliwości i niestałości ma szczególny cel – trwałość. Miłość jest w swej naturze wieczna. I tu ponownie, drodzy przyjaciele, dostrzegamy, jak dużo Duch Święty ma do zaoferowania naszemu światu – miłość, która rozwiewa niepewność; miłość, która pokonuje strach i zdradę; miłość, która jest wieczna; prawdziwa miłość, która prowadzi nas do trwałej jedności!”. Trzeci sposób rozumienia to Duch Święty jako dar, który jest dany na wieczność. „Wobec tego nieskończonego daru, dochodzimy do momentu, gdy dostrzegamy ograniczenia tego wszystkiego, co przepada, dostrzegamy szaleństwo myślenia konsumpcyjnego. Zaczynamy rozumieć, dlaczego pogoń za nowościami pozostawia nas nieusatysfakcjonowanymi i dalej pragnącymi. Czy nie szukamy daru wiecznego? Źródła, które nigdy nie wyschnie?”.

Jarosław Czyżewski

Modlitwa Jana Pawła II do Ducha Świętego

Duchu Święty, proszę Cię

o dar mądrości do lepszego poznawania Ciebie i Twoich doskonałości Bożych,

o dar rozumu do lepszego zrozumienia ducha tajemnic wiary świętej,

o dar umiejętności, abym w życiu kierował się zasadami tejże wiary,

o dar rady, abym we wszystkim u Ciebie szukał rady i u Ciebie ją zawsze znajdował,

o dar męstwa, aby żadna bojaźń ani względy ziemskie nie mogły mnie od Ciebie oderwać,

o dar pobożności, abym zawsze służył Twojemu Majestatowi z synowską miłością,

o dar bojaźni Bożej, aby żadna bojaźń ani względy ziemskie nie mogły mnie od Ciebie oderwać.

Modlitwa Jana Pawła II do Ducha Świętego, którą polecał młodzieży podczas spotkania w Warszawie w 1979 r. Powiedział wtedy: „Przyjmijcie ode mnie tę modlitwę, której nauczył mnie mój ojciec i pozostańcie jej wierni”.

Bądźmy domownikami Ducha Świętego

Drodzy młodzi, dzisiaj Duch Święty kontynuuje działanie z mocą w Kościele, a Jego owoce są obfitujące w takiej mierze, w jakiej jesteśmy gotowi otworzyć się na Jego odnawiającą siłę. Przeto ważne jest, aby każdy z nas poznał Go, wszedł z Nim w relację i pozwolił się przez Niego prowadzić. Tutaj rodzi się naturalnie pytanie: kim jest dla mnie Duch Święty? Nie mało jest przecież takich chrześcijan, dla których pozostaje On „wielkim nieznanym”. Oto, dlaczego, przygotowując się do kolejnego Światowego Dnia Młodzieży, chciałem zaprosić was do pogłębienia osobistej znajomości Ducha Świętego. Jednakże nie wystarczy Go poznać; trzeba przyjąć Go jako przewodnika naszych dusz, jako „Mistrza wnętrza”, który nas wprowadzi w Tajemnicę Trójcy, gdyż tylko On może nas otworzyć na wiarę i pozwolić żyć nią w pełni każdego dnia. On kieruje nas ku innym, rozpala w nas ogień miłości, czyni misjonarzami miłości Boga. Wiem dobrze ile wy młodzi niesiecie w sercu wielkiego szacunku i miłości do Jezusa, jak pragniecie Go spotkać i z Nim rozmawiać. Jednakże pamiętajcie, że właśnie obecność Ducha Świętego w nas potwierdza, tworzy i buduje naszą osobę na Osobie samego Jezusa, ukrzyżowanego i zmartwychwstałego. Stawajmy się więc domownikami Ducha Świętego, aby być nimi dla Jezusa.

Benedykt XVI

Orędzie na XXIII Światowy Dzień Młodzieży