Pamięci Księdza Majora

W czwartek 16 sierpnia obchodzona była w Gnieźnie 120. rocznica urodzin ks. majora Mateusza Zabłockiego, bohatera powstania wielkopolskiego oraz walk obronnych we wrześniu 1939 roku, zamordowanego przez hitlerowców. Uroczystości rocznicowe odbyły się przy grobie kapłana na gnieźnieńskim cmentarzu pw. św. Piotra i Pawła.

Podczas uroczystej Mszy św., którą zorganizowało Towarzystwo Przyjaciół Powstania Wielkopolskiego w Gnieźnie, a której przewodniczył ks. kan. Jan Kasprowicz oraz podczas apelu nad grobem ks. majora Zabłockiego wielokrotnie przypominano najważniejsze momenty życia bohaterskiego kapłana. – Ks. Mateusz Zabłocki urodził się 16 sierpnia 1887 r. w Żarowicach – mówił w homilii ks. kan. Jan Kasprowicz. – W 1913 r. przyjął święcenia kapłańskie i pracował jako wikariusz w Mogilnie, Kamieńcu, Kruszwicy i Gnieźnie. W powstaniu wielkopolskim walczył jako kapelan sztabowy pod Zdziechową, Mącznikami i Szubinem. Odznaczył się niepospolitą odwagą, za co otrzymał kilka oznaczeń, między innymi Krzyż Kawalerski Virtuti Militari oraz stopień majora. We wrześniu 1939 r., kiedy władze miejskie i powiatowe opuściły Gniezno, ks. Zabłocki stanął na czele zorganizowanej przez siebie administracji zastępczej. Po wkroczeniu Niemców do Gniezna był wielokrotnie przesłuchiwany, a w nocy z 12 na 13 października został aresztowany i przewieziony do więzienia w Inowrocławiu. Ks. Mateusz Zabłocki został rozstrzelany 17 października 1939 r. Jego zwłoki ekshumowano w 1945 r. i pochowano na gnieźnieńskim cmentarzu.

Podczas uroczystości rocznicowych, przy grobie ks. majora Zabłockiego mieszkańcy Gniezna złożyli kwiaty i zapalili znicze. Wśród uczestników nie zabrakło także przedstawicieli społeczności szkolnej Szkoły Podstawowej nr 2 w Gnieźnie, która nosi imię ks. Zabłockiego.